Askerin Gelincik Çiçeği

İlk Karşılaşma

Bugün Okulda çağırmışlardı bizi bir bayan öğretmen arayıp

"Öğrencilerim asker olmak istiyor ama bu mesleği bilmedikleri için bazı bilgilere ihtiyaçları var sizden rica etsem ayıracak zamanınız varmı"

diye rica etmişti.

"Tamamdır görüşmek üzere "

deyip çıktık.

Gökan okan ve Ben. Ankara ortaokuluna geldiğimiz de kapıda müdür Abdullah bey karşıladı.

Çokta heyecanlı idi

"Teklifimizi kabul ettiğiniz için Teşekkür ederim"dedikten sonra Konferans salonuna geçtik içeride yeşil gözlü beyaz tenli milyon tipli bir 160 larda çok kibar ve güzel bı öğretmen bize hoşgeldin dedi o esnada onun bizimle iletişime geçen öğretmen hanım olduğunu hatırladım.

Ama gözlerimi alamadım kalbim sıcacık oldu. Gökanın öksürmesiyle kendime geldim. Öğrenciler bizi görünce çok sevindiler ,hepsinin gözleri parlıyordu ama ben kendimi yeşil gözlerden anlamıyordum hayatımda uzun bı ilişkim olmuştu sedeften sonra ilk defe biri için kalbim böyle çarpıyordu.

Ders bittikten sonra orta yaşlarda gözlerinde öfkeden ateş çıkan bir adam geldi çıktığımız koridora

"Kim lan buranın müdürü benim çocuğuma nasıl bağırır çıksın karşıma banada bağırsın" diyerek anırdı bizimle konferans salonunda olan gözlerimi gözlerinden alamadığım bayan öğretmen

" Beyefendi sakin olun lütfen burası okul" o. sırada eliyle duvara itti öğretmen hanımı tam yaklaştığı sırada hemen müdahale etmek istedim anda adamı yere serişini hayretle izledim bu kibar naif sandığım güzel gözlü hanımefendi mi yapmıştı.

"İyi misin "

dediğim esnada kendini toparlayip kafasını salladı. müdür bey yanında güvenlik ile gelmiş adamı kapı dışarı etmişti.

Müdür bey özür dileyip bizi öğretmenler odasına davet ettiler çay içtik içeride 8 yada 9 öğretmen daha vardı çoğu bayandı ama ben sadece yeşil gözlere odaklanıp adını öğrenecektim. oturduk çay geldi müdür Abdullah tanıştırdı bizi hocalarla ismi Yağmur muş Yağmur Atabey.

ismide kendi gibi güzeldi ama ben baktıkça ona o gözlerini kaçırıyordu.

Bende bi an rahatsız olduğunu düşünerek yönümü değiştirdim tam karşımda oturan sarışın bayanın yüzüme hayranlıkla baktığını fark ettim ama benim gönlüm çoktan sahibini bulmuştu herkesle vedalaşıp bahçe çıkış kapısına yürüdüğümüz esnada gökan yaklaşarak yanıma

" Kıza nasıl baktığını gördüm"

"Kes lan işine bak herşeye burnunun sokma " gürleyip hiç duruşumu bozmadan yürümeye devam ettim bir çocuk koşarak yanımıza geldi

"Komutanım siz "

diyip ağlamaya başladı neden ağladığını sordum babasının kendisi çok küçükken şehit olduğunu söyledi içim parçalandı.

Babasına çok benzediğimi söyledi. ismini sordum Ahmet ona sıkıca sarıldım o sırada Zırhlı araçta bulunan oyuncakları çocuklara dağıttı Okan

Ahmet'e de Bir oyuncak verdikten sonra her zaman gel buraya olur mu babama çok benziyorsun onu çok özlüyorum dedi hiç olmazsa sana sarılarak ona olan özlemimi gideririm dedi çok üzüldüm sıkıca tokalaştık vedalaştık ahmet'le o sırada Yağmur hanım gülümseyerek uğurladı bizi ilk işim Yağmur atabey'in kim olduğunu öğrenmekti hemen Ateşkes hattını aradım yağmur Atabey kim araştırın bütün bilgileri bilmek istiyorum dedim.

Ateşkes hattında kim olduğunu bilmiyoruz ama sesi mekanikte büyük ihtimalle karargahtan biri istediğimiz bütün bilgileri çok kolay bir şekilde ulaşabilirdi çünkü askeriyenin kalbiydi konumları kişilerin geçmişlerini telefon görüşmeleri silinmiş verileri herşeyi çok kolay bı sekilde bulabilirdi heyecanla bekledim akşam telefonuma bir dosya gönderildi Yağmur hakkındaki bütün bilgilerin toplanıp dosya oluşturulduğu söylendi hemen incelemeye başladım

Yağmur 6 yaşın da yetimhaneye git miş ondan öncesine ulaşamadık dediler çok büyük başarılar sağlamış üniversitede ilk yılında atanmış müzik öğretmeni 3 yıldır da görev yapıyormuş bir de kız kardeşi varmış ama yağmur'un 6 yaşından ikisi birbirinden kopartılmış kız kardeş.

Zehra yetimhaneden zengin bir aile almış ondan sonra bir daha görmemiş kardeşini bilgilerden Zehra ile ilgili bir bilgi yok acaba ne oldu isim mi değiştirdi yoksa zengin aile ona farklı bir kimlikte çıkarmış olabilir bu sorularla uyuya kalmışım.

Tekrar aynı döngü devam etti birkaç gün karargaha gidip gidip geldikten sonra beni karakoldan aradılar hafta sonuydu ne olabilirdi ki açtım telefonu hemen

"Komutanım sizinle bir bayan konuşmak istiyor geçen konferansa gittiniz okuldaki öğretmen ismi Yağmur Atabey " bir an duraksadım ne olmuştu ki diye düşündüm karakolda mıydı ki asker devam etti

"Komutanım numaranızı istiyor vereyim mi"

"Ver koçum "

dedim kafamdaki karman karışık sorular telefonu kapattıktan sonra biraz bekledim birkaç dakika sonra Yağmur hanım aradı "Merhaba iyi günler kusura bakmayın rahatsız ediyorum hafta sonunda müsait misiniz" dedi

"Tabi ki de müsaitim" diyebildim sakin ve tarazli sesiyle konuya girdi Ahmet'e in doğum günü olduğunu

"Yarın akşam sizide görmek istiyor katılmak ister misiniz"dedi.

Sesi tedirgindi reddederim diye mi düşünmüştü acaba.

"Tabi katılırım siz bana saat ve yeri mesaj olarak atın" dedim teşekkür edip kapattı.

O iki dakikalık konuşma kalbimi sıcacık etmişti.

Hemen girip profiline baktım öğrencilerle çekilmiş bir fotoğraf hemen ekran resmini alıp kaydettim. yarın için ne hediye götüreceğimi düşündüm.

Gece boyunca da yağmuru hayal etmiştim naif kibar ama güler yüzlü yüzünde hep bir dik duruş vardı.

Güçlü görünmek için çabalayan omuzları beni ona çeken birşeyler vardı acaba yarın akşam biraz sohbet etme zamanımız olur muydu derken uyumuşum alarmın çalmasıyla uyandım saat 06:30 du hazırlandım kahvaltımı yapıp dışarı çıktı ne alacaktım bu çocuğa diye düşündüm bir dükkana girdim bisikletlerin olduğu bir dükkan. acaba bisikleti var mıydı nasıl olurdu diye düşündüm o sırada arkamda

" Sarp komutanım"

diye bir ses duydum ama bu ses yağmur'un sesi bir an döndüğümde güler yüzüyle karşılaştım ama ne diyeceğimi bilemedim o güzelliği karşısında donup kaldım

"Merhaba nasılsınız"

dedim.

Oda benim gibi hediye bakmaya gelmiş ama varlıklı bir aile olduğu için ne alacağını bilememiş baktık beraber bir kaç dükkana yorulmuştuk yemek teklifi etmek istedim saat 13.00 olmuştu bile

"Yemekte bana eşlik eder misiniz hem dinleniriz hemde yemeğimizi yeriz yemekten sonrada bakarız ikimizin eli boş hala "

diyip gülümsedim ama içimde ret edilme korkusu da var tabi...