Chapter 37

1857 Words

ANG natitirang bahagi ng umaga ay naging payapa. Mamita stayed alert, kahit medyo pagod. Nagkuwentuhan sila tungkol sa kung ano-ano—childhood memories, paboritong pagkain, mga nakakatawang kuwento tungkol sa magulang ni Allyson. ​"Remember when you were seven," kuwento ni Mamita, "at nagpasya kang 'tulungan' ang mom mo na mag-bake ng cake?" ​"Oh God," tawa ni Allyson. "Asin ang inilagay ko imbes na asukal. Isang buong cup." ​"Ang mukha ng mother mo!" mahinang tawa ni Mamita. "Pero hindi ka niya pinagalitan. Sabi niya lang, 'Well, let's try again. Together this time.'" ​"I miss her," sabi ni Allyson nang malambot. "I miss pareho sila." ​"I know, apo. Ako rin. Pero patuloy silang nabubuhay. Sa iyo. Kay Von. Sa ating lahat." ​Bandang alas-onse ng umaga, dumating si Dr. Takahashi para sa

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD