ตอนที่ 20: เกมของผู้แพ้
1022 Words
เช้าวันรุ่งขึ้นหลังจากซองจดหมายสีดำปรากฏบนเตียง ธาราตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเหมือนมีใครบีบคอเธอไว้ทั้งคืน เธอนอนไม่หลับ ภาพรูปถ่ายพวกนั้นวนเวียนในหัวซ้ำ ๆ จนเธอรู้สึกคลื่นไส้
ธันวานั่งอยู่ที่ขอบเตียง มองเธอด้วยสายตาที่ทั้งอ่อนโยนและเย็นชาในเวลาเดียวกัน เขาไม่ได้แตะต้องเธออีกตั้งแต่คืนก่อน ราวกับให้พื้นที่เธอหายใจ แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยให้เธอห่างเกินสายตา
“ธารา…” เขาเรียกเบา ๆ “พี่จัดการเรื่องพิมพ์มาดาได้ พี่มีวิธี”
ธารานั่งขึ้นช้า ๆ มือกอดเข่าแน่น
“วิธีอะไรคะ…พี่จะทำยังไง”
ธันวาไม่ตอบทันที เขาลุกขึ้น เดินไปหยิบโทรศัพท์จากโต๊ะ แล้วกดโทรออกต่อหน้าธารา
เสียงปลายสายดังขึ้นไม่กี่ครั้ง พิมพ์มาดารับสาย เสียงนุ่มแต่แฝงความเยาะเย้ย
“สวัสดีค่ะ…ธันวาเองเหรอคะ ในที่สุดก็โทรมาหาฉันซะที”
ธันวาเปิดลำโพงให้ธาราได้ยิน
“พิมพ์มาดา” เขาพูดเสียงเรียบ “หยุดเรื่องนี้ซะ”
พิมพ์มาดาหัวเราะเบา ๆ
“หยุด? ทำไมฉันต้องหยุดล่ะคะ ฉันแค่ต้องการสิ่งที่เป็นของฉันคืน…ความสนใจของเธอที่เคยให้ฉัน แล้วเธอก็เอาไปให้เด็กคนนั้นแทน”
ธารารู้สึกตัวสั่น เธอเอื้อมมือไปจับแขนธันวา แต่ธันวาไม่ขยับ
“เธอไม่มีวันได้อะไรจากฉันอีกแล้ว” ธันวาพูดต่อ “ถ้าเธอปล่อยรูปพวกนั้นออกไป…เธอจะเสียมากกว่าที่คิด”
พิมพ์มาดาหัวเราะดังขึ้น
“ขู่ฉันเหรอคะ? ฉันมีหลักฐานชัดเจน ฉันมีคนในบ้านอัครเดช ฉันรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในบ้านนั้น…รวมถึงตอนที่เธอ ‘ดูแล’ น้องสาวตัวน้อยบนโซฟา”
ธารารู้สึกเหมือนเลือดในตัวเย็นเฉียบ เธอปิดปากตัวเองแน่น
ธันวาไม่ตอบโต้ทันที เขาแค่พูดเสียงต่ำ
“เจอกันวันนี้ บ่ายสามโมง ที่คาเฟ่เก่าที่เราเคยไปด้วยกัน เธออยากได้อะไร บอกมาทั้งหมด”
พิมพ์มาดาเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วตอบด้วยน้ำเสียงที่ยั่วเย้า
“ได้เลยค่ะ…ฉันรอเจอหน้าเธอนะ ธันวา”
สายตัด
ธารามองธันวาด้วยความหวาดกลัว
“พี่จะไปหาเธอจริง ๆ เหรอคะ”
ธันวาหันมามองเธอ แล้วยิ้มบาง ๆ
“พี่ต้องไป…เพื่อจบเรื่องนี้”
ธารารู้สึกหัวใจบีบรัด เธอจับแขนเขาแน่น
“พี่ธันวา…หนูไปด้วยได้ไหมคะ หนูไม่อยากให้พี่ไปคนเดียว”
ธันวาส่ายหน้า
“ไม่ได้ หนูอยู่ที่นี่ รอพี่กลับมา”
ธาราน้ำตาไหล
“ถ้าพี่ไป แล้วเกิดอะไรขึ้นล่ะคะ ถ้าเธอทำร้ายพี่ หรือ—”
ธันวาก้มลง จูบหน้าผากเธอเบา ๆ
“ไม่มีใครทำร้ายพี่ได้…เพราะพี่มีสิ่งที่สำคัญที่สุดอยู่กับพี่แล้ว”
เขาจับมือเธอวางลงบนอกเขา ตรงหัวใจ
“หนู”
ธาราร้องไห้ออกมา เธอกอดเขาแน่น ราวกับกลัวว่าเขาจะหายไป
บ่ายวันนั้น ธันวาแต่งตัวเรียบร้อย สวมเสื้อเชิ้ตสีเทาเข้มกับกางเกงสแลคสีดำ เขาจูบหน้าผากธาราอีกครั้งก่อนออกจากบ้าน
“รอพี่นะ…ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พี่จะกลับมา”
ธารายืนมองรถของเขาขับออกไปด้วยความรู้สึกที่บีบรัดจนหายใจไม่ออก
เธอรู้ว่า…
การเจรจาครั้งนี้ ไม่ใช่แค่การเจรจาธรรมดา
มันคือการต่อสู้ระหว่างอดีตกับปัจจุบัน
และผู้แพ้…อาจจะต้องเสียทุกอย่าง
ในขณะเดียวกัน ที่คาเฟ่เก่าที่เคยเป็นสถานที่เดทของธันวากับพิมพ์มาดา
พิมพ์มาดานั่งรออยู่แล้ว เธอสวมชุดแดงเข้มที่รัดรูป ผมม้วนลอนสวยงาม ริมฝีปากสีแดงเข้ม เธอยิ้มเมื่อเห็นธันวาเดินเข้ามา
“มาถึงเร็วกว่าที่คิดนะคะ” เธอพูดเสียงหวาน “นั่งสิคะ…เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะ”
ธันวานั่งลงตรงข้ามเธอ สายตาเย็นชา
“พูดมาเลย…เธอต้องการอะไร”
พิมพ์มาดาเอียงคอมองเขา แล้วยิ้มกว้าง
“ฉันต้องการให้เธอกลับมาหาฉันค่ะ…เหมือนเดิม หรือถ้าไม่ได้ ฉันก็จะทำให้แน่ใจว่าเด็กคนนั้นจะไม่มีวันได้อยู่กับเธออย่างสงบสุขอีก”
ธันวาไม่ขยับสีหน้า
“เธอคิดว่าการขู่ด้วยรูปถ่ายจะทำให้พี่กลับไปหาเธอได้เหรอ”
พิมพ์มาดาหัวเราะเบา ๆ
“ไม่ใช่แค่รูปถ่ายค่ะ…ฉันมีวิดีโอด้วยนะคะ วิดีโอที่ชัดเจนมาก ฉันมีคนส่งมาให้ทุกคืนที่เธอกับเด็กคนนั้น ‘ใกล้ชิด’ กัน”
ธันวากำหมัดแน่นใต้โต๊ะ แต่สีหน้ายังคงนิ่ง
“แล้วเธอคิดว่าพี่จะยอมเหรอ”
พิมพ์มาดายิ้มเย็น
“เธอจะต้องยอมค่ะ…เพราะถ้าไม่ยอม ฉันจะส่งทุกอย่างให้สื่อ ให้นิตยสาร ให้เพื่อน ๆ ของคุณอรรธ ให้ธาม…และให้เด็กคนนั้นเห็นด้วยว่าเธอเป็นคนแบบไหน”
ธันวาเงียบไปนาน ก่อนจะพูดเสียงต่ำ
“ถ้าพี่ยอม…เธอจะทำลายหลักฐานทั้งหมด?”
พิมพ์มาดาพยักหน้า
“แน่นอนค่ะ…แต่มีเงื่อนไข เธอต้องเลิกกับเด็กคนนั้นเดี๋ยวนี้ และกลับมาอยู่กับฉัน…อย่างน้อยก็จนกว่าฉันจะเบื่อ”
ธันวามองเธอนิ่ง ๆ แล้วยิ้มมุมปากเล็กน้อย
“เธอยังไม่เปลี่ยนเลยนะ พิมพ์มาดา”
จากนั้นเขาลุกขึ้น เดินออกจากคาเฟ่โดยไม่หันกลับ
พิมพ์มาดาเรียกตาม
“ธันวา! เธอจะไปไหน!”
ธันวาไม่ตอบ เขาเดินตรงไปที่รถ แล้วขับออกไปทันที
ในรถ เขากดโทรหาคนสนิทของตัวเอง เสียงต่ำและเย็นชา
“จัดการพิมพ์มาดาให้เรียบร้อย…ไม่ให้เหลือร่องรอยอะไรทั้งนั้น หลักฐานทุกชิ้นต้องหายไป และถ้าเธอพยายามส่งอะไรออกไป…ทำให้แน่ใจว่าเธอจะไม่มีวันทำได้อีก”
สายตัด
ธันวาขับรถกลับบ้านด้วยความเร็วสูง หัวใจเต้นแรงด้วยความโกรธและความกลัวที่เขาไม่เคยยอมรับ
เขาจะไม่ยอมให้ใครพรากธาราไปจากเขา
ไม่ว่าใครก็ตาม
และถ้าต้องแลกด้วยเลือด…เขาก็ยอม
- Writer
