หลังจากจูบในครัวนั้น ธารารู้สึกเหมือนตัวเองถูกตัดขาดจากโลกเดิมที่เคยปลอดภัย
ทุกครั้งที่เธอหลับตา เธอจะรู้สึกถึงรสชาติของเขา — รสขมเล็กน้อยจากกาแฟดำที่เขาดื่มก่อนหน้านั้น ผสมกับความร้อนจากลิ้นที่สอดเข้ามาและพันกันอย่างไม่ยอมปล่อย
เธอพยายามบอกตัวเองว่า “มันแค่ครั้งเดียว”
แต่ลึก ๆ แล้ว เธอรู้ว่ามันไม่ใช่
ธันวาไม่ได้รีบร้อนอีกต่อไป เขาเปลี่ยนมาใช้วิธีที่ช้าและละเอียดอ่อนกว่าเดิม
วิธีที่ทำให้เธอค่อย ๆ ชิน ค่อย ๆ ยอมรับ และค่อย ๆ … อยากมากขึ้น
เช้าวันถัดมา ธาราตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้า เธอลงมาชั้นล่างช้ากว่าปกติ เห็นธันวายืนทำอาหารเช้าอยู่ที่ครัว สวมเสื้อยืดสีเทาเข้มที่รัดรูปพอดีตัว กล้ามแขนและไหล่กว้างชัดเจนยิ่งขึ้นเมื่อเขาเคลื่อนไหว
ธาราหยุดยืนอยู่ตรงประตูครัว มองเขาอยู่นานโดยไม่พูดอะไร
ธันวาหันมาเห็นเธอ แล้วยิ้มมุมปากเล็กน้อย
“ตื่นแล้วเหรอ” เขาพูดเสียงนุ่ม “พี่ทำแพนเค้กกับเบคอนให้ น้องชอบใช่ไหม”
ธาราพยักหน้าเบา ๆ แล้วเดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะ ยังไม่กล้าสบตาเขาเต็ม ๆ
ธันวาวางจานตรงหน้าเธอ แล้วนั่งลงข้าง ๆ แทนที่จะนั่งตรงข้ามอย่างเคย ระยะห่างใกล้จนต้นขาของเขาสัมผัสต้นขาเธอเบา ๆ ใต้โต๊ะ
ธาราตัวแข็งทื่อ เธอรีบขยับขาให้ห่าง แต่ธันวาเอื้อมมือมาจับขาเธอไว้ใต้โต๊ะ มืออุ่นและใหญ่พอที่จะครอบคลุมต้นขาเธอทั้งหมด
“อย่าหนี” เขาพูดเบา ๆ “พี่แค่… อยากใกล้ ๆ น้อง”
ธารารู้สึกเลือดสูบฉีดขึ้นหน้า เธอก้มหน้าก้มตากินแพนเค้ก แต่แทบไม่รู้สึกถึงรสชาติ
นิ้วของธันวาเริ่มขยับเบา ๆ ลูบไล้ต้นขาเธอช้า ๆ ขึ้นลง ผ่านเนื้อผ้ากางเกงขาสั้นนอนบาง ๆ ที่เธอใส่
ธารากัดริมฝีปากแน่น พยายามไม่ส่งเสียง แต่ร่างกายกลับตอบสนองโดยไม่ตั้งใจ ขนลุกซู่ไปทั้งตัว หายใจเริ่มถี่ขึ้น
“พี่ธันวา…” เธอพูดเสียงสั่น “ธามกับพ่อ—”
“ทั้งสองคนยังนอนอยู่” เขาตอบทันที “พ่อเพิ่งกินยาเมื่อครู่ ธามก็กลับดึกเมื่อคืน”
มือของเขาขยับสูงขึ้นอีกนิด นิ้วโป้งลูบไล้ตรงบริเวณด้านในต้นขา ใกล้จุดที่อ่อนไหวที่สุด
ธาราสูดหายใจเฮือก มือทั้งสองกำขอบโต๊ะแน่นจนข้อนิ้วขาว
“พี่… อย่า” เธอพูดเสียงแผ่ว แต่เสียงนั้นฟังดูไม่หนักแน่นเลยสักนิด
ธันวาหันมามองเธอ ดวงตาดำสนิทเต็มไปด้วยความหิวกระหาย
“น้องบอกว่าอย่า… แต่ร่างกายกลับบอกว่าอยาก”
เขาก้มลงมาใกล้ จูบเบา ๆ ที่ข้างแก้มเธอ แล้วเลื่อนลงมาที่ลำคอ ริมฝีปากอุ่น ๆ แตะผิวเธอเบา ๆ ก่อนจะดูดเบา ๆ จนเกิดรอยแดงจาง ๆ
ธาราครางออกมาเบา ๆ โดยไม่ตั้งใจ มือยกขึ้นเหมือนจะผลัก แต่สุดท้ายกลับโอบคอเขาแทน
ธันวายิ้มกับผิวเธอ แล้วกระซิบข้างหู
“เห็นไหม… น้องก็อยากเหมือนกัน”
เขาดึงเธอขึ้นจากเก้าอี้ แล้วอุ้มเธอขึ้นแบบเจ้าหญิงอย่างง่ายดาย เดินตรงไปที่ห้องนั่งเล่นที่เงียบสงัดในตอนเช้า
ธาราไม่ขัดขืน เธอแค่ซุกหน้าลงกับอกเขา หัวใจเต้นแรงจนเจ็บ
ธันวาวางเธอลงบนโซฟายาวตัวใหญ่ แล้วคร่อมตัวเธอทันที มือทั้งสองข้างยันข้างศีรษะเธอ กรงขังเธอไว้ใต้ร่างกายเขา
“ธารา…” เขาเรียกชื่อเธอเสียงแหบ “พี่อยากเห็นหนูทั้งหมด”
ธาราปิดตาลง น้ำตาไหลซึมออกมาจากหางตา
“หนู… หนูกลัวค่ะ”
ธันวาก้มลง จูบน้ำตาเธอเบา ๆ แล้วเลื่อนลงมาจูบปากเธออีกครั้ง จูบลึกและดุเดือดกว่าเดิม ลิ้นพันกันอย่างหิวกระหาย มือข้างหนึ่งเลื่อนลงไปใต้เสื้อเธอ สัมผัสผิวเรียบเนียนบริเวณหน้าท้อง แล้วค่อย ๆ เลื่อนขึ้นสูงขึ้น
เมื่อนิ้วของเขาแตะขอบเสื้อชั้นใน ธาราสะดุ้งเฮือก แต่เธอไม่ได้ผลักเขาออก
ธันวาถอนจูบออก มองลงมาที่เธอด้วยสายตาที่ร้อนแรง
“บอกพี่นะ… ถ้าหนูไม่อยาก พี่จะหยุด”
ธาราเงียบไปนาน เธอมองขึ้นไปเห็นใบหน้าของเขา — ใบหน้าที่เธอเคยรักในฐานะพี่ชายมาตลอดชีวิต
แต่ตอนนี้… มันเป็นใบหน้าของผู้ชายที่ทำให้เธอรู้สึกทั้งรักและกลัวในเวลาเดียวกัน
เธอสูดหายใจลึก แล้วพูดเสียงสั่น
“…อย่าหยุด”
คำพูดสามคำนั้นเหมือนเป็นการยอมจำนนครั้งแรก
ธันวายิ้มออกมา รอยยิ้มที่ทั้งอ่อนโยนและครอบครอง เขาก้มลง จูบเธออีกครั้ง มือเลื่อนขึ้นไปใต้เสื้อชั้นใน สัมผัสเต้านมอวบอิ่มของเธอเบา ๆ นิ้วโป้งลูบไล้ห***มที่แข็งชูชันขึ้นมาแล้ว
ธาราครางออกมาในลำคอ เสียงหวานและสั่นเทา
ธันวาเลื่อนปากลงไปที่ลำคอ ดูดและกัดเบา ๆ สร้างรอยแดงเรียงกันเป็นเส้น จากนั้นเลื่อนลงไปที่อก จูบผ่านเนื้อผ้า แล้วค่อย ๆ ดึงเสื้อเธอขึ้น พลิกเสื้อขึ้นเหนือศีรษะ แล้วถอดออก
ธารานอนเปลือยท่อนบนตรงหน้าเขา ตัวสั่นเทาด้วยความอายและความตื่นเต้น
ธันวามองเธอด้วยสายตาที่หิวโหย
“สวยมาก…” เขาพูดเสียงแหบ แล้วก้มลงดูดห***มข้างหนึ่งเบา ๆ ลิ้นวนรอบ แล้วดูดแรงขึ้น
ธาราโค้งตัวขึ้น ครางออกมาดังขึ้น มือจิกผมเขาแน่น
ธันวาเลื่อนมืออีกข้างลงไปที่ขอบกางเกงขาสั้นนอน ดึงลงช้า ๆ พร้อมกางเกงใน จนเธอเปลือยกายทั้งหมดตรงหน้าเขา
ธาราปิดตาลงแน่น รู้สึกอายจนตัวสั่น แต่ก็ไม่มีแรงขัดขืน
ธันวาเลื่อนปากลงไปที่ท้องแบนราบ จูบไล้ลงไปเรื่อย ๆ จนถึงเนินเนื้อนุ่ม
เขาหยุดตรงนั้น มองขึ้นมาที่เธอ
“ธารา… พี่จะทำให้หนูรู้สึกดี”
ธาราไม่ตอบ เธอแค่พยักหน้าช้า ๆ น้ำตาไหลลงมาอีกครั้ง
ธันวาก้มลง ลิ้นแตะจุดที่อ่อนไหวที่สุดของเธอเบา ๆ แล้วเลียช้า ๆ วนเป็นวงกลม
ธาราร้องครางออกมาดัง มือจิกโซฟาแน่น ร่างกายโค้งขึ้นรับสัมผัสนั้น
ธันวาเร่งจังหวะ ลิ้นสอดเข้าไปลึกขึ้น มือข้างหนึ่งจับต้นขาเธอแยกกว้าง อีกข้างเลื่อนขึ้นมาบีบเต้านมเบา ๆ
ความเสียวซ่านถาโถมเข้ามาจนธารารู้สึกเหมือนจะระเบิด
เธอครางชื่อเขาเสียงสั่น
“พี่ธันวา… อ๊ะ… พี่ธันวา…”
ธันวาไม่หยุด เขาเลียและดูดแรงขึ้น จนธาราร่างกายเกร็งกระตุก สุดท้ายก็ถึงจุดสุดยอดครั้งแรกในอ้อมกอดของเขา
เธอร้องไห้ออกมาเบา ๆ ขณะที่คลื่นความสุขถาโถมผ่านร่างกาย
ธันวาเลื่อนขึ้นมากอดเธอแน่น จูบหน้าผากเธอเบา ๆ
“ดีมาก… น้องของพี่”
ธาราซุกหน้าลงกับอกเขา ร้องไห้เงียบ ๆ
เธอรู้แล้วว่า…
เธอข้ามเส้นที่ไม่มีวันหวนคืนไปแล้ว
และครั้งนี้ ไม่ใช่แค่ร่างกาย
แต่รวมถึงหัวใจด้วย