หลังจากเช้าวันนั้นที่ธารายอมจำนนให้ธันวาบนโซฟาในห้องนั่งเล่น ทุกอย่างในบ้านเหมือนถูกปกคลุมด้วยความเงียบที่หนักอึ้งและอันตราย
ธาราเลือกที่จะหลบหน้าเขาให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เธอลงมาชั้นล่างเฉพาะตอนที่แน่ใจว่าเขาออกไปทำงานแล้ว กลับมาบ้านดึกทุกวัน ใช้ข้ออ้างว่างานกลุ่มหรือช่วยมิ้นต์ทำโปรเจกต์ แต่ลึก ๆ แล้ว เธอแค่ไม่อยากเผชิญหน้ากับสายตาของเขา — สายตาที่ทั้งอ่อนโยนและครอบครองในเวลาเดียวกัน
แต่ธาม…ธามเริ่มสังเกตเห็น
เด็กหนุ่มวัยสิบเก้าปีที่เคยสดใสและไร้เดียงสา ตอนนี้เริ่มมีแววตาที่เปลี่ยนไป เขาไม่ได้พูดอะไรตรง ๆ แต่สายตาที่มองธาราและธันวาเริ่มมีความสงสัยแฝงอยู่
คืนหนึ่ง หลังจากธารากลับมาบ้านดึกเกือบเที่ยงคืน เธอเดินขึ้นบันไดช้า ๆ ด้วยความเหนื่อยล้า ไฟในบ้านดับหมดยกเว้นไฟสลัว ๆ ที่โถงชั้นสอง
เธอเดินผ่านห้องของธาม ประตูห้องเปิดแง้มเล็กน้อย แสงจากโคมไฟหัวเตียงลอดออกมา เธอจะเดินผ่านไป แต่เส
