หลังจากพิมพ์มาดาเดินจากไป ธารารู้สึกเหมือนมีก้อนน้ำแข็งก้อนใหญ่หล่นลงในท้อง เธอนั่งตัวสั่นอยู่ที่เก้าอี้หน้าห้องไอซียูอยู่นาน จนธันวาเดินกลับมาพร้อมกาแฟสองแก้วในมือ
เขาเห็นสีหน้าของเธอทันที วางแก้วลงข้าง ๆ แล้วนั่งลงข้างเธอ มือใหญ่จับไหล่เธอแน่น
“ธารา…บอกพี่มา เกิดอะไรขึ้น”
ธารามองหน้าเขา น้ำตาไหลลงมาเงียบ ๆ
“พิมพ์มาดา…เธอมีรูปเรา เธอมีคนในบ้าน เธอรู้ทุกอย่าง เธอบอกว่าเธอจะทำให้เรื่องนี้ดัง เธอจะทำให้ทุกคนรู้…รวมถึงพ่อด้วย”
ธันวาหยุดนิ่ง สีหน้าเปลี่ยนไปทันที จากความห่วงใยกลายเป็นความเย็นชาที่ธาราเคยเห็นเพียงไม่กี่ครั้ง
“เธอมาที่นี่เมื่อไหร่”
“เพิ่งไปเมื่อกี้ค่ะ…เธอเดินจากไปทางลิฟต์”
ธันวาลุกขึ้นทันที มือกำแน่นจนข้อนิ้วขาว
“อยู่ตรงนี้ พี่จะไปจัดการ”
ธารารีบคว้าแขนเขาไว้ น้ำเสียงสั่น
“พี่ธันวา! อย่าไปเลยค่ะ เธอแค่ต้องการยั่วโมโหพี่ เธออยากเห็นพี่เสียการควบคุม ถ้าพี่ไปหาเธอ เธอจะยิ
