AŞIK OLDUĞUM KADINSIN ❤️🔥
İLKYAZ Günler birbirine karışmıştı; zaman, hastane odasının beyaz duvarlarına çarpa çarpa eriyen bir gölgeye dönmüştü sanki. Aynı oda, aynı yatak, aynı keskin antiseptik kokusu… Nefes aldıkça içime dolan o soğukluk, ruhumu da bedenim gibi hareketsiz bırakıyordu. Camdan süzülen solgun gün ışığı bile içimi ısıtmaya yetmiyordu artık. Gençliğimin kıpır kıpır tarafı, bu dört duvar arasında usul usul sönüyordu. Kendimi, yılların yükünü sırtlamış biri gibi hissediyordum; oysa içimde, henüz dünyayı tanımamış küçücük bir kalp atıyordu. Elim istemsizce karnıma kaydı. Orada, varlığını her an daha belirgin hissettiren o mucize… Beni ayakta tutan tek şeydi. Her şeye katlanabilirdim; yeter ki o iyi olsun. Gerekirse bu odada günler değil, aylar geçirebilirdim. Yeter ki onun kalbi ritmini kaybetme
- Writer
