[ตอน]
เจ้าเพิ่งห้าขวบ
"เสี่ยวหลิงน้อยเจ้าอยากรู้ไปทำไมรึ" อ้าวเทียนเอ่ยถาม พลางย่อตัวลงมาพูดกับนาง
"นางอยากรู้ไปเรื่อยนั่นแหละ อย่าไปสนใจนางเลย" ทว่ายังไม่ทันได้คำตอบ อี้หลงก็สวนถ้อยคำขัดขึ้นมาเสียก่อน
"อี้หลง! ข้าขัดใจเจ้ารึ เหตุใดถึงไม่อ่อนโยนกับสตรีบ้างเลย" ไป๋หลิงต่อว่า ทำท่างอนใส่พี่ชายได้อย่างน่าตีนัก
"เจ้าเพิ่งห้าขวบ เรียกเด็กมิใช่สตรี เจ้างงอะไรรึ" อี้หลงโต้กลับ ปากคอเราะร้ายไม่มีใครยอมใคร จนอ้าวเทียนถึงกับส่ายหน้าอย่างระอา
ผู้หนึ่งแสบซนช่างเจรจา ผู้หนึ่งเย็นชาแถมปากคอเราะร้าย มิต้องบอกก็รู้ว่าเป็นลูกเต้าเหล่าใคร
มิน่าเชื่อว่าบทสนทนาของเด็กทั้งสองที่มีหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกัน จะอยู่ในสายตาของเซียงเฟยหลงตลอดเวลา เขาคลี่ยิ้มออกมาน้อย ๆ เมื่อมองเด็กหญิงชุดสีชมพู นางราวกับลั่วจินหลิงที่ย้อนกลับไปในวัยห้าขวบไม่มีผิด ส่วนเด็กผู้ชาย...ช่างมีท่าทางคล้ายจ้าวเว่ยหลงนัก
พอคิดมาถึงตรง
