"เฮ้ออ!!" เมื่อได้ยินอย่างนั้นอิษยาก็ถอนหายใจออกมา เธอเหนื่อยหน่ายใจกับความหน้าด้านหน้าทนของเรวดีที่ทำความผิดเอาไว้ก็ยังกล้ามาขอร้องให้เธอช่วยอีก
"นะอิษยาาา~ถือซะว่าเห็นแก่ความเป็นเพื่อนกันก็ได้อ่ะ ถ้าหากว่าฉันได้งานทำฉันสัญญาเลยว่าจะไม่มายุ่งวุ่นวายอะไรกับแกอีก! เรื่องของพี่ภาคภูมิฉันก็ขอโทษจริงๆฉันเองก็โดนหลอก เขาบอกว่าเขาเลิกกับแกแล้ว...ฉันก็เลยตกลงคบด้วยอ่ะ ถ้าหากฉันรู้ว่าเขาไม่ได้เลิกกับแกฉันก็คงไม่ทำแบบนั้นหรอกแกเป็นเพื่อนของฉันนะ" เรวดีพยายามหาคำพูดคำหวาน 108 มาหว่านล้อมอิสยาเพราะคิดว่าอิษยายังคงเห็นแก่ความเป็นเพื่อนกันอยู่
"อะไรทำให้แกคิดว่าฉันสนิทกับคุณอินทัชหรอ ฉันไม่ใช่เมียเขานะที่จะไปขอร้องให้เขาทำอะไรแบบนั้นได้ เขาเป็นเจ้าของโรงเรียนเป็นผู้บริหารเขาจะมาฟังครูอัตราจ้างเสี่ยงน้อยๆอย่างฉันได้ยังไง ฉันว่าแกมาขอร้องผิดคนแล้วล่ะ" อิษยาตอบกลับไป
"ก็ลูกของเขาเรียกแกว่ามาม๊าไม่ใช่หร
