-SÜREYYA
" Ömer için susuyorsun değil mi Süreyya? Onun için katlanıyorsun bana... " dedi birden. Bunu niye söylediğini anlamamıştım. Gözlerimi çevirdim ve iç çektim.
" Bunu da nereden çıkardın Ali? " diye sordum sakince.
" Burada benle kalmaktansa ölmeyi tercih edeceğini biliyorum çünkü. Ve benim sana zarar veremeyeceğimi bildiğini de biliyorum. Benden korkmuyorsun dahi... " dedi. Onunla konuşmak istemiyordum. Cevap vermekte istemedim. Sadece sustum. Oda gelip yavaşça yanıma oturdu ve yüzü bana dönüktü. Bense yere bakıyordum.
" Eğer Ömer olmasaydı, affeder miydin beni? " diye sordu titreyen sesiyle. Sinirlendirmişti bu sorusu beni, öfkelendim.
" Hani Ömer? Hani nerede? Ömer yok ki! Bak yok işte! Yok ve ben yine de affetmiyorum seni. Hala yaşattığının çok hafif bir şey olduğunu düşün
