บังเอิญรัก

โกรธเกลียด

#เกวลิน#

เช้าวันต่อมา.....

" งื้อ~" ฉันที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาอย่างสะลึมสะลือดวงตาที่ปิดอยู่ทั้งสองข้างก็ค่อยๆลืมขึ้นอย่างช้าๆ ก่อนที่ดวงตาคู่นั้นจะเบิกกว้าง เมื่อมีร่างกายของชายแปลกหน้านอนกอดฉันอยู่ สภาพเราทั้งสองเปลือยเปล่าทั้งคู่ ก่อนที่ฉันจะคิดทบทวนกับเรื่องเมื่อคืนที่เกิดขึ้น

"ใครวางยาเธอ หรือกินเอง"

"คุณพูดบ้าอะไร ใครวางยาใคร"

"ก็เธอไงโดนยามา ยาเสียสาวหรือเขาเรียกอีกอย่างว่ายาปลุกเซ็กส์"

"อย่าดิ้นสิ!! แล้วนอนอ้าขาให้ฉันเอาดีๆจะหุบขาทำไม ถ้าเธอไม่อยากจะเจ็บตัว

"เธอกลัวฉันหรือไง ไม่ต้องกลัว ฉันรู้ว่าร่างกายเธอก็ต้องการฉันมากแค่ไหน และฉันคนเดียวที่จะช่วยเธอได้"

"อยากให้หายก็ไม่ต้องเกร็ง ปล่อยใจปล่อยอารมณ์ไปกับฉันแล้วเธอจะหาย"

"อ้าขาดีๆ"

"ปล่อยตัวไปกับฉันแล้วเธอจะหายกับอาการเหล่านี้โดยที่ไม่ต้องพึ่งหมอ ขอแค่เธอพึ่งฉันก็พอ"

"นายฉันอยากหายร้อน ช่วยฉันที"

"ได้รับรองหายร้อนแน่นอน คนสวย"

"อะ...อ๊ะ อื้อ ฉะ...ฉันเจ็บ"

"ชอบไหม"

"ชะ...ชอบ"

"บอกแล้วว่าเธอจะชอบ แน่นจังวะ โคตรเสียวหัว"

"สะ....เสียว อ๊ะ อ๊ะ แรงอีกชอบ"

"แม่งเอ้ยยาดีจริงๆ คืนนี้ฉันกับเธอจะเอากันทั้งคืน ไปเลย และจะให้พิเศษอีกห้าหมื่น แม่งถูกใจจริงโว้ย ซี๊ดดด"

ทุกเหตุการณ์มันกำลังหลั่งไหลเข้ามาในหัวเป็นฉากๆ บ้าไปแล้วนี่ฉันทำบ้าอะไรลงไป ความบริสุทธิ์ของฉันหมดกัน ก่อนที่ฉันจะจำประโยคที่เขาว่า "จะให้พิเศษอีกห้าหมื่น" งั้นก็แสดงว่าผู้ชายที่นอนกอดฉันอยู่ตอนนี้เข้าใจว่าฉันเป็นผู้หญิงที่เขาซื้อมากินหรอเนี่ย มิน่าพูดจาแปลกๆเมื่อคืน ไม่ได้การแล้วฉันต้องออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ก่อนจะหันไปมองหน้าหล่อๆของเขา ฉันจับแขนแกร่งที่โอบกอดเอวฉันไว้ยกออกจากตัวเองเบาๆ ก่อนจะขยับลุกขึ้น ทว่า

"โอ๊ย!!!ซี๊ดดด~ " ฉันรีบยกมือมาปิดปากตัวเองทันทีที่เผลอส่งเสียงดังออกมา ดีที่เขายังไม่ตื่น แต่เมื่อเท้าสัมผัสกับพื้น ฉันอยากจะร้องดังๆว่ามันโคตรจะเจ็บและแสบสุดๆไปเลย แต่ก็ต้องฝืนทนความเจ็บปวดนี้ พยายามยัดกายลุกขึ้นเดิน มองหาชุดคลุมตัวเองที่กองระเนระนาดสลับเสื้อผ้าของเขา ก่อนจะค่อยๆเดินไปจัดการตัวเองในห้องน้ำ เพราะเสื้อผ้าฉันอยู่ในนั้นตั้งแต่เมื่อคืน เมื่อเข้ามาถึงในห้องน้ำ ก็เห็นรอยตามร่างกายถึงกับทำหน้าอยากจะร้องไห้ เพราะมันเป็นการตอกย้ำว่าฉันกับเขามีอะไรกันจริงๆ

คนที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้ก็คือพลอย เมื่อคิดได้แบบนั้นมือน้อยๆก็กำมัดแน่นสายตาจ้องไปที่กระจก ด้วยแววตาโกรธแค้นโกรธเกลียดผู้หญิงคนนี้ รวมถึงแม่ของเธอด้วย จากนั้นฉันก็รีบแต่งตัวออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดเดี๋ยวชายแปลกหน้าคนนั้นจะตื่นมาเจอซะก่อน

แอ๊ดด...

ฉันออกมาจากห้องน้ำหลังแต่งตัวเสร็จก็พบว่าเขายังไม่ตื่นก็เลยโล่งใจ ก่อนที่จะค่อยๆข่มความเจ็บปวดเอาไว้ เดินออกไปจากห้องนี้ให้เร็วที่สุด หลังจากออกมาได้สักพักฉันก็โบกมือเรียกแท็กซี่กลับบ้านก่อนจะถึงบ้านก็ไม่ลืมที่จะซื้อยาคุมฉุกเฉินมากินด้วย

บ้าน เกวลิน

หลังจากมาถึงที่บ้านฉันกำลังจะเดินเข้าไปก็เจอกลับพลอยที่ยื่นกอดอกยกยิ้มให้ฉัน สงสัยคงจะยิ้มพอใจกับผลงานของตัวเองเมื่อคืนนี้สินะ ฉันอดไม่ได้รีบเดินเข้าไปหา

เพียะ!!เพียะ!!

"โอ๊ย! โอ๊ย! อีเกลมึงตบกูทำไม"

"ยังมีหน้ามาถามอีก แกทำอะไรกับฉัน"

"สมน้ำ ฮ่าๆๆๆ" จากที่กำลังโมโหอยู่พลอยก็หัวเราะออกมาด้วยความสะใจกับผลงานของตัวเองเมื่อคืน

"โดนเย็xมาแล้วสินะมึง มีผัวตอนอายุสิบเก้า ทีหลังพาผัวมาให้รู้จักบ้างสิกูอยากเจอ" ก่อนที่พลอยจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง ที่แท้นิสัยพลอยก็เป็นแบบนี้เองสินะ สองแม่ลูกคงนิสัยไม่ต่างกัน ฉันเริ่มจะเป็นห่วงพ่อตนเองแล้วสิ คงจะโดนแม่ยัยนี่กำลังหลอก เพราะสองแม่ลูกคู่นี้เพิ่งจะเข้ามาอยู่ที่บ้านแค่เดือนเดียวเอง หลังจากที่แม่ฉันเสียไปปีที่แล้ว

"โทษทีนะ ที่แผนแกมันล่ม พังไม่เป็นท่า" ฉันพยายามพูดโกหกคำโต เมื่อพลอยได้ยินถึงกับหุบยิ้มดีใจ

"แกหมายความว่าไง"

"ก็....หมายความว่าฉันไม่ได้เป็นเมียของใครอย่างที่แกคิดไง"

"ไม่จริง ผู้ชายคนที่ฉันจ้างมาเขาบอกว่าได้กับแกเรียบร้อยแล้วเมื่อคืน และยังบอกด้วยว่าแกโคตรลีลาเด็ดเลย" จะลีลาเด็ดได้ไงฉันยังทำไม่เป็นเลย ก่อนจะทำสีหน้าให้ปกติที่สุด

"หรอ แล้วผู้ชายคนนั้นเคยเห็นหน้าฉันไหมล่ะ" ฉันพยายามเข้มแข็งและยิ้มออกมาอย่างกวนๆ เมื่อฉันพูดแบบนั้นยัยพลอยรีบยกโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาผู้ชายคนนั้นทันที ฉันอาศัยจังหวะนี้รีบเดินออกมาจากตรงนั้นเพราะว่าฉันไม่อยากให้ยัยพลอยสังเกตท่าเดินของฉัน เมื่อมาถึงที่ห้องฉันก็ปล่อยโฮออกมากับการที่เชื่อคนอื่นง่ายๆ และเรื่องที่ตัวเองเจอเมื่อคืน ฉันบอกตัวเองว่าจะต้องเข้มแข็งและห้ามอ่อนแอเด็ดขาด แล้วคิดซะว่าเรื่องเมื่อคืนนี้คือ one night standก็แล้วกัน และอีกอย่างฉันกับผู้ชายคนนั้นก็คงไม่ได้เจอกันอีก

จากวันนั้นฉันก็ลาป่วยไม่ไปเรียนอยู่ 2 วันเพราะฉันมีไข้และก็ยังเจ็บบริเวณตรงนั้นอยู่ ดีที่ฉันซื้อยามากินด้วย หลังจากที่หายจากไข้คุณพ่อก็กลับมาจากต่างประเทศ ฉันก็เลยขอคุณพ่อไปอยู่ที่คอนโดคุณแม่ ด้วยเหตุผลที่ว่าใกล้กับมหาวิทยาลัย ท่านก็อนุญาตเพราะท่านก็เป็นห่วงเรื่องความปลอดภัยการเดินทางเหมือนกัน

หลังจากที่พ่ออนุญาตเสร็จฉันก็ย้ายมาอยู่ที่คอนโดของคุณแม่ คอนโดแห่งนี้ก็เป็นคอนโดของครอบครัวที่ท่านได้ทิ้งไว้ให้ก่อนท่านเสีย คุณแม่บอกว่าต้องรอให้ฉันเรียนจบก่อนแล้วก็ให้ฉันมาบริหารที่นี่ ฉันจึงเลือกเรียนบริหาร เพื่อที่จะได้มาช่วยดูแลต่อจากท่าน

ฉันพยายามใช้ชีวิตอย่างมีความสุขและพยายามลืมเรื่องคืนนั้นโดยที่ไม่ได้บอกใครให้รู้แม้กระทั่งน้องชายตัวเองก็ไม่รู้เรื่องนี้ และหลังจากวันนั้นจนมาถึงวันนี้ฉันก็ไม่ได้เจอกับเขาอีกเลย ส่วนพลอยเห็นกันทีไรก็กัดกันตลอด เพราะเราเรียนที่เดียวกันแต่คนละคณะ ถ้าเรียนคณะเดียวกันมีหวังหยุมหัวกันตายพอดี เพราะฉันจะไม่ยอมคนและจะไม่เชื่อคนอื่นง่ายๆอีกแล้ว โดยเฉพาะสองแม่ลูกคู่นั้น เห็นหน้าเหมือนเห็นขี้