บังเอิญรัก

ไม่ชอบ

สองปีต่อมา...

ร่างสูงโปร่งจมูกโด่งเป็นสัน ผมสีดำ หน้าตาหล่อเหลา เดินเปลือยท่อนบนส่วนท่อนล่างมีเพียง บ๊อกเซอร์ตัวเดียวเท่านั้น ผมเดินออกมาจากห้องนอนเปิดตู้เย็นหาอะไรกินแก้แฮงค์ซะหน่อย เพราะเมื่อคืนนี้ผมมีนัดดื่มกันที่ผับ เอาซะผมเมาอยู่คนเดียวเลยเพราะคออ่อนสุด ไอ้ลูคัสกับอลันมันดื่มอย่างกับดื่มน้ำ ส่วนผมเมาไม่เป็นท่า แบกสังขารมานอนที่คอนโดตัวเอง

วันนี้ผมคงจะเข้าทำงานสายๆหน่อย เพราะปวดหัว ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอน แล้วนอนต่ออีกสักสองชั่วโมง เมื่ออาการดีขึ้นก็อาบน้ำแต่งตัวไปทำงานที่ธนาคาร ผมดำรงตำแหน่งเป็นประธานอย่างเต็มตัว เนื่องจากคุณพ่อของผมได้ยกตำแหน่งนี้ให้ผมดูแลต่อตั้งแต่ปีที่แล้ว ทีแรกผมยังไม่รับเพราะผมชอบธุรกิจบันเทิงที่ผับตัวเองอยู่ เพราะผับที่เปิดตอนนี้เป็นความชอบของผมล้วนๆ และมันก็เป็นผับดังที่ใครๆต่างรู้จักกันดี และก็เป็นธุรกิจที่ทำเงินได้ดีเลยช่วงนี้เพราะยังไม่มีคู่แข่ง และก็เป็นสถานที่ ที่ทำให้ผมได้เจอใครอีกคนที่ตอนนี้ไม่รู้เธอไปอยู่ไหน แต่แปลกแค่ผู้หญิงที่ผมมีอะไรด้วยแค่คืนเดียวจะทำให้ผมรู้สึกกับเธอได้ถึงเพียงนี้

หลังจากคืนวันนั้นเมื่อสองปีก่อน ผมยังคงมองหาว่าเธอจะมาเที่ยวที่ผับผมไหม ทว่าก็ไม่เห็นเธอเลย หญิงสาวใบหน้ารูปไข่ จมูกเล็กๆ ดวงตากลมโต ผิวสีขาวอมชมพู ผมสีดำตรงตกถึงกลางหลัง ผมยังจำใบหน้าของเธอได้ดี จะไม่ให้จำได้ดียังไงละเวลาจะเอาใครแต่ละทีหน้าเธอนี่ลอยเด่นมาเลย ทำให้ผมหมดอารมณ์จะเอากับผู้หญิงคนอื่นไปโดยปริยาย

ธนาคารxxx

"คุณคีย์คะนี่คือเอกสารจากแผนกบัญชี ที่ส่งมาให้คุณคีย์เซ็นอนุมัติงบประมาณวงเงินกู้ยืมค่ะ" เลขาสาวยื่นแฟ้มไปวางบนโต๊ะทำงานด้านหน้าของประธาน ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไป จากนั้นคีย์ก็เปิดอ่านรายละเอียดของเอกสารตรงหน้า ก่อนที่คิ้วจะขมวดเข้าหากัน เพราะรายชื่อที่ยื่นกู้มันเหมือนรายชื่อคนที่เขารู้จักโดยเฉพาะนามสกุลที่เขารู้จักดี ก่อนที่จะอ่านแล้วไม่เซ็นอนุมัติให้ เพราะผลประเมินทางการเงินไม่ผ่านเกณฑ์ของธนาคาร

อีกด้าน....

คอนโด เกล

"ไงสุดหล่อวันนี้ถึงมานอนเล่นที่ห้องพี่ได้ห๊ะ" เกวลินที่กำลังทำความสะอาดห้องตัวเองอยู่ก็หันไปถามน้องชายที่มานอนอุดอู้อยู่ที่คอนโดของเธอ

"เบื่อๆ ผมเลยมา" กวินตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบก่อนจะไถ่ไอจีเล่น

"แล้วไม่มีเรียนหรือไง"

"ไม่มีครับ อาจารย์ยกคลาส"

"อ้อ แล้วเรียนปีหนึ่งพี่ได้ข่าวว่ามีสาวๆเยอะนะเราอ่ะ"

"ก็คนมันหล่ออ่ะครับทำไงได้" กวินก็ไหวไหล่ใส่พี่สาวและเธอก็ยิ้ม

"หึ พี่ไม่เถียงน้องชายพี่หล่อจริง งั้นวินอยากมีแฟนไหมพี่ติดต่อสาวให้"

"สาวไหนอีกล่ะครับ" เพราะตอนนั้นพี่เกลก็ติดต่อให้ตอนมาเรียนใหม่ๆ สงสัยอยากได้น้องสะใภ้สรรหาแต่สาวให้ผมตลอด

"คนนี่น้องรหัสพี่เองสวยนะ ปีเดียวกันกับวินเลยและเป็นดาวคณะด้วยสนใจไหม" เกวลินยิ้มบางๆให้กับน้องชายสุดหล่อ ที่จริงเธอไม่จำเป็นที่จะติดต่อสาวให้น้องชายก็ได้เพราะน้องชายเธอก็เดือนคณะเหมือนกันสาวๆนิตามกรี๊ดเป็นแถวไหนจะเพจ เม้าท์มอยคนดัง ในมหาวิทยาลัยก็มีแต่รูปน้องชายเต็มฟีดไปหมด

"เจอก่อนค่อยว่าก็แล้วกันนะครับ เรื่องแฟนผมยังไม่คิด แต่เรื่องคู่ชีวิตผมคิดแน่นอนแต่ไม่ใช่ตอนนี้ ผมเห็นเพื่อนมีแฟนปวดหัวแทนผู้หญิงเรื่องเยอะ และอีกอย่างตอนนี้ไม่ว่าจะไปไหนก็มีแต่สาวมองและขอเบอร์ขอไลน์ไอจี ผมเริ่มรำคาญละ"

"ให้ๆไปเถอะ น้องพี่หล่อใครๆก็อยากได้"

"ไม่ถามผมหรอครับว่าผมอยากได้หรือเปล่า พี่บอกแต่ผมมีแฟน หาแฟนให้ผมอย่างนู้นอย่างงี้แล้วพี่ล่ะทำไมไม่มีเองเลยล่ะ เห็นหนุ่มๆมาจีบซะเยอะเลยพี่ก็ไม่เลือกไม่เปิดโอกาส"

"พี่ไม่ชอบ" ฉันตอบสั้นๆแต่ได้ใจความ

"หึ! ว่าแต่ผม" กวินยิ้มให้พี่สาวบางๆ ก่อนเกวลินจะเปลี่ยนเรื่องคุย

"แล้วนี่กินไรมาหรือยัง"

"ยังครับ กะว่าจะชวนพี่ไปทานข้าวข้างนอกกัน"

"อืมได้สิ เดี๋ยวรอพี่เก็บของตรงนี้อีกแป๊บ"

หลังจากเก็บของภายในห้องเสร็จ ฉันก็เปลี่ยนชุดหยิบกระเป๋าและเดินออกไปหาน้องชายที่โซฟาภายในห้อง

"เสร็จแล้วไปกันเถอะ"

"ครับ"

เมื่อเราทั้งสองลงมาจากห้อง ก็เดินไปขึ้นรถน้องชายแล้วมุ่งหน้าไปที่ห้าง เพราะฉันรู้สึกอยากกินอาหารญี่ปุ่น

ห้าง P

ภายในร้านอาหารญี่ปุ่นก็มีสองพี่น้องพากันนั่งทานอาหารด้วยสีหน้ามีความสุข จนสาวๆหนุ่มๆภายในร้านต่างพากันอิจฉาทั้งสองเพราะคิดว่าเป็นแฟนกันที่เหมาะสมกันมาก ผู้ชายก็หล่อ ผู้หญิงก็สวย

"มึงดูผู้หญิงคนนั้นดิสวยเนอะ กูอยากเป็นผู้หญิงคนนั้นอ่ะ แม่งผัวอย่างหล่อ"

"กูก็อยากเป็นเธอ ถ้ากูสวยแบบนี้นะกูจะมีผัวเป็นสิบคนเลย"

"ขนาดไม่สวยมึงยังมีเป็นสิบ ถ้ามึงสวยแบบเธอมึงจะไม่มีเป็นร้อยเลยหรือไงอีแรด"

"เอ่อว่ะฮ่าๆ"

'ฉันนั่งทานข้าวอยู่ฉันก็แอบขำ ฉันจะดีใจหรือเสียใจดีทีมีคนชมว่าสวย แต่ถ้าสวยแล้วต้องมีผัวแบบที่เธอคนนั้นพูดมาก็ไม่ไหวนะ'

หลังจากทานข้าวเสร็จแล้วฉันก็แวะซื้อของสดกลับไปไว้ทำอาหารที่ห้องด้วย โดยมีน้องชายมาเป็นเพื่อน เข็นรถให้

"พี่เกลจะเอาอะไรอีกไหม"

"ไม่แล้ว" หลังจากที่ได้ของจนพอใจแล้ว ฉันก็ไม่เอาอะไรอีก ถ้าของหมดค่อยมาซื้อใหม่

"แล้ววินไม่ซื้ออะไรไปไว้ในห้องหรอ" ตั้งแต่มาน้องชายก็ไม่ได้ซื้ออะไรติดไม้ติดมือเลยสักชิ้น

"ไม่ละไว้ถ้าผมหิวเดี๋ยวผมจะไปกินที่ห้องพี่ก็แล้วกัน"

"ได้ ถ้าหิวก็แวะมากินเดี๋ยวพี่ทำให้ทาน"

"ขอบคุณพี่สาวคนสวยนะครับ"

"ชิปากหวานนะเนี่ย ไปแอบปากหวานกับสาวคนไหนมาแล้วเนี่ยหื้ม"

"สาวที่ไหนกันไม่มี้"

"ไม่มีก็ไม่มี แต่ทำไมต้องเสียงสูงด้วยเนี่ยเรา"

"ไม่ต้องเลยพี่เกล ไม่ต้องมาจับผิดผมเลยนะไปจ่ายเงินได้แล้วครับคุณพี่สาว"

"ก็ได้พี่ไม่พูดแล้วก็ได้เพราะมีคนแถวนี่อาการออก ปะจ่ายตังค์กันจะได้กลับ"

"ครับ" จากนั้นสองพี่น้องก็เข็นรถไปจ่ายเงินแล้วก็กลับคอนโด