ตายยากซะจริง

1713 Words

มหาวิทยาลัยA "แกจะกลับเลยใช่ไหม แน่ใจนะว่าไม่ไปห้างกับพวกฉันสองคนอ่ะ" ตังเมที่อยากให้เพื่อนไปด้วยก็หันมาถามย้ำอีกครั้ง ปกติแล้วชวนเพื่อนไปไหนก็เห็นไปด้วยตลอดยกเว้นเข้าผับ แต่มาวันนี้ชวนไปดูหนังผีที่เข้าฉายก็ปฏิเสธเลยอดแปลกใจไม่ได้ "ไม่ไปอ่ะ วันนี้มีธุระเอาไว้โอกาสหน้านะฉันเลี้ยงเอง" "แกพูดแล้วนะ" ตังเมย้ำอีกครั้ง "จร้าาาา.....รู้แล้วงั้นเจอกันพรุ่งนี้" จากนั้นฉันก็เดินแยกตัวออกมาก่อน เห็นว่าสองคนนั้นจะแวะไปเข้าห้องน้ำกันก่อนค่อยไปห้าง ฉันเลยเดินลงมาด้านล่างตึกก็เจอกับน้องรหัสที่ยืนเหมือนรอใครสักคน "เอ้าน้องพระพายยังไม่กลับอีกหรอ" ฉันเดินเข้าไปหาแล้วยิ้มบางๆ "ยังค่ะ หนูรอคนมารับอยู่" "ใครกัน อย่าบอกพี่นะว่ารอแฟนอ่ะ" ฉันก็แซวๆน้องไปอย่างนั้นแหละ แต่พอเห็นหน้าน้อง หน้านายนั้นก็ลอยเด่นมาเลย ว่าแต่นายนั้นกับน้องเป็นอะไรกันนะหรือแฟนวะ ถ้าแฟนน้องฉันคงรู้สึกผิดมากๆแน่ก็เล่นมีอะไรกับเขาขน

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD