สิมันตราเดินมาหยุดอยู่หน้าโต๊ะทำงาน เพ่งมองเขาราวกับจะถามว่าเมื่อครู่พูดจริงหรือเปล่า เมื่อเช้านี้ใครจะเป็นจะตายตอนที่เธอโดนรถเฉี่ยว เมื่อเช้านี้ใครกันที่คุกเข่าปัดเศษฝุ่นเศษดินออกจากชายกระโปรงให้เธอ แค่เพียงเดี๋ยวเดียวที่ออกไปกับผู้หญิงคนอื่น เขาก็เปลี่ยนไป เปลี่ยนไปจนเธออยากจะร้องไห้ ไม่สิ! ตอนนี้เธอก็ร้องไห้อยู่นี่นา
“ค่ะ ฉันจะรีบทำความสะอาดห้องน้ำข้างในให้คุณก่อนแล้วกัน”
หญิงสาวตอบทั้งน้ำตา แน่นอนว่ากุมภัณฑ์บิดเบือนความจริงว่าเขาไม่แคร์ แม้ว่าหัวใจจะกระตุกวูบทุกครั้งที่เห็นน้ำตาหล่อนก็ตาม
“ก็ดี นั่นมันหน้าที่ของเธอ”
เขาตอบห้วนสั้นแล้วตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อไป
แม่บ้านของบอสเลยตรงดิ่งไปยังห้องเก็บของเพื่อนำอุปกรณ์ออกมา เธอจำต้องแกะผ้ากอซที่พันแผลออกเพราะมันไม่สะดวกต่อการสวมถุงมือยาง และพอกลั้นใจดึงถุงมือสีส้มเหนียวหนืดขึ้นคลุมสุดข้อศอก ก็พบว่ามันไม่ได้เลวร้ายนัก เธอคงสามารถขัดโถชัก
