หลังจากนี้ก็รับหน้าที่ไกล่เกลี่ยไม่ให้องค์ชายทะเลาะกัน ฉันรู้สึกหนักใจ รีบเดินตามขันทีไปด้วยสีหน้าไม่ดีนัก บรรยากาศข้างทางไร้สีสัน ลี่จูที่เดินตามมาก็พูดขึ้น "เจียงจวิน ท่านจะทำยังไงต่อ?"
"พระสนมเทียนเฟยต้องการลากให้ข้าจมน้ำ ข้าจะยอมได้ง่ายๆ ได้อย่างไร" ฉันกระซิบบอกกลัวว่าขันทีผู้นั้นจะได้ยิน ลี่จูก็พยักหน้าเข้าใจก่อนจะหันหลังเดินจากไปอีกทาง ไม่นานเสียงทะเลาะวิวาทของพวกองค์ชายก็ค่อยๆ ดังขึ้น ขันทีที่เดินนำชักกลัวบรรยากาศมาคุของเหล่าองค์ชายก็ขอตัวแยกออกไป ฉันจึงสะบัดพวงไข่มุกประดับด้วยดอกไม้สีสวยออกจากหัวพร้อมกับโยนมันลงไปที่พื้น
"องค์ชาย ช่วยอะไรหน่อยได้ไหมเพคะ" เสียงของฉันทำให้พวกองค์ชายที่ยืนเถียงกันหยุดนิ่ง องค์ชายเจ็ดกับสิบเอ็ดเห็นฉันก็เกือบจะอ้าปากต่อว่าขึ้นมา แต่เมื่อเห็นว่าเป็นฉันพวกเขาก็อดกลั้นความโมโหเอาไว้
"เหมือนไข่มุกดอกไม้ของหม่อมฉันจะตกอยู่แถวนี้ ไม่ทราบว่าองค์ชายจะช่วยหาใ
