ฉันไม่อยากมีศัตรูในวังก็จริง แต่ถ้าหากมีคนจงใจทำร้าย ฉันก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้แน่ หวังว่าพวกพระสนมเทียนเฟย หรือมี่อี้ และคนอื่นๆ จะรู้จักวางมือ
ช่วงเวลาในตำหนักพักร้อน เป็นวันสบาย ฉันได้ทำเรื่องที่ตัวเองอยากทำหลายอย่าง เวลานี้เป็นยามห้ายจึงค่อยๆ เดินเล่นไปตามริมทะเลสาบเพียงลำพัง จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงของชายหนุ่มทะเลาะกัน ลอยเข้ามาในหู
"พี่สี่ ท่านกำลังทำอะไร? ทำไมท่านต้องให้สิบเอ็ดออกมาด้วย!" นั่นคือเสียงขององค์ชายเจ็ด
"ก่อนหน้านี้อดีตรัชทายาททำร้ายเสด็จพ่อ เสด็จพ่อแผนซ้อนแผนทำเป็นป่วย พวกเราไม่รู้เรื่องแกล้งป่วยแต่กับตั้งใจสวดมนต์ให้แก่เสด็จพ่อ ตอนนั้นสิบเอ็ดก็ถูกกักบริเวณ แต่ยังคิดถึงเสด็จพ่อ คัดบทสวดขอพรให้เสด็จพ่อปลอดภัย" เนี่ยนเจินตอบกลับด้วยใบหน้านิ่งสงบ "พอเสด็จพ่อทราบเรื่องนี้ย่อมซาบซึ้งใจ"
"ทำไมพี่สี่รู้เรื่องนี้? ขนาดข้าอยู่ด้านนอกยังไม่รู้เรื่อง" องค์ชายเจ็ดทำหน้าสงสัย "ที่เสด็จพ่อท
