พอออกมาจากตำหนักหยางซิน นางข้าหลวงชิงก็เดินมาถามเกี่ยวกับองค์ชายสิบเอ็ด ฉันจึงบอกนางไปว่าเรื่องนี้ไม่ควรเอามาพูด นางจึงถอยไปแต่โดยดี คนขององค์รัชทายาทนั้นช่างโง่นัก แค่ไม่กี่วันก็ถูกฉันจับได้แล้ว
ฮ่องเต้พูดคำไหนคำนั้น วันรุ่งขึ้นฮ่องเต้ก็ส่งหยางเปยมาสอนนางกำนัลอย่างฉันจริงๆ อาจารย์หยางเปยเชิญฉันไปเรียนที่อุทยานหลวง ครั้งแรกที่เจอฉันคิดว่าเขาจะอารมณ์ไม่ดีเพราะต้องลดตัวเองมาสอนนางกำนัลผู้ต่ำต้อย กลับมีท่าทีอ่อนโยน สอนฉันอย่างใจดี ทั้งยังชมว่าฉันเก่งอยู่แล้วด้วย
ไม่คิดว่าไม่กี่วันต่อมา ฮ่องเต้จะส่งฉันไปเรียนขี่ม้า เพราะฉันเคยบอกกับจิ้นเหอว่าอยากลองกลับไปขี่ม้าอีกครั้ง ไม่คิดว่าเขาจะจำได้ นี่เป็นฝีมือเขาแน่ ชีวิตในวังตอนนี้ราบรื่น ไม่มีใครมารังแกเหมือนแต่ก่อน แต่ทว่าจะนิ่งนอนใจไม่ได้เพราะองค์รัชทายาทยังอยู่
ช่วงนี้ฮ่องเต้อารมณ์ไม่ค่อยดี คงหมกมุ่นอยู่กับเรื่องปลงพระชนในวันนั้น เหล่าขันทีและน
