กูกูผู้ดูแลคิดว่าฉันไม่กล้าทำอะไร จึงโวยวายไม่หยุด ถ้าไม่ใช่เพราะนางทำเกินไป ฉันก็ไม่คิดจะไม่ให้ความเคารพนาง ฉันจึงเริ่มด้วยการถามคำถาม "ข้าแค่อยากถาม ใครบงการกูกู?"
"นางแพศยา! กล้าถามข้าหรือ เจ้าเป็นใครกัน!? ตอนที่ข้าเข้าวังเจ้ายังไม่เกิดเลยด้วยซ้ำ!"
"ข้าอยากจะพูดกับกูกูดีๆ นึกไม่ถึงว่ากูกูจะหยาบคายเช่นนี้" ฉันเดินไปยืนตรงหน้า กูกูผู้ดูแลที่นั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้นแหงนมองหน้าฉันด้วยสายตาดูถูก "ดูท่ากูกูจะไม่ชอบพูดดีๆ คงอยากเจ็บตัว"
"อะไรนะ นี่เจ้าจะลงโทษข้า!?" ได้ยินฉันพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนางก็มีท่าทีแปลกไป "เจ้าเชื่อไหม ข้าจะไปรายงานฮองเฮา!"
ได้ยินแล้วฉันก็อมยิ้ม นัยน์ตาเลือดเย็นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน บางทีซูฮวาในตัวฉันอาจจะกำลังออกมาก็ได้ ความทรงจำในอดีตที่นางเคยลงโทษคนมีมากมายหลายรูปแบบ "ถ้ากล้าก็ไปสิ! กูกูคงไม่รู้ว่าฮองเฮาเป็นคนออกหน้าให้ ข้าจึงถูกปล่อยออกมา ดูสิว่าฮองเฮาจะเชื่อข้าหร
