ฉันเดินมาหยุดที่ริมทะเลสาบในวังหลวง บรรยากาศเบื้องหน้าดูสดใสและสวยงามจากธรรมชาติ ไม่นึกว่าจะมีคนอยู่เบื้องหลังทั้งสองเหตุการณ์ ฟ่านอี้ยอมเอาตัวเข้าแลกแสดงว่านางมีความจงรักภักดีไม่น้อย เยว่เทียนก็ไม่ยอมพูดอะไรเลย พอถามถึงก็เอาแต่ไล่เหมือนกลัวอะไรบางอย่าง
คนที่อยู่เบื้องหลังต้องมีฐานะสูงส่ง ตอนนี้ฉันเป็นแค่นางกำนัลฐานะต่ำต้อย ถ้าอีกฝ่ายมีฐานะสูงส่งจริง ฉันคงทำอะไร ไม่ได้ การสืบหาไม่มีความเป็นไปได้เลยที่จะสำเร็จ
ยิ่งคิดก็ยิ่งกลุ้ม "เฮ้อ..." ทำไมการมีชีวิตอยู่มันถึงยากขนาดนี้นะ หรือจะตายอีกรอบดี? คงไม่ถูกส่งไปที่แย่กว่าเดิมหรอกมั้ง โชคยังดีที่ชาตินี้ได้เกิดเป็นคุณหนูตระกูลซู รอบหน้าอาจเป็นทาสก็ได้ "เฮ้อ.." ไม่อยากจะคิดเลย
"ทำไมเอาแต่ถอนหายใจ ถูกใครรังแกอีกหรือ?" องค์รัชทายาทเดินออกมาจากหลังต้นหลิวริมทะเลสาบเอ่ยถาม
องค์รัชทายาทแต่ไหนแต่ไรก็อยู่เหนือผู้อื่น เขาไม่เคยเห็นใครอยู่ในสายตา แม้แต่
