กำจัดชิงอิ๋งได้นั้นฉันไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย เพราะสุดท้ายแล้วนางก็ต้องจากไปด้วยน้ำมือขององค์รัชทายาทเหมือนภาพในอนาคตที่ฉันเคยเห็น ถึงนางจะเกลียดฉัน แต่ฉันก็ไม่ได้เกลียดนาง ได้ข่าวว่าชิงอิ๋งถูกปลดจากการเป็นองครักษ์ไปใช้ชีวิตเป็นนางกำนัลธรรมดาอยู่ที่แผนกซักผ้า หวังว่านางจะจำการซักผ้าได้...
ช่วงนี้องค์รัชทายาทเหมือนได้หน้า ยิ่งวางอำนาจจนใครๆ ก็ต่างพากันหลบหลีก ความท้อแท้ของเนี่ยนเจินมีผลต่อองค์ชายคนอื่น ทำให้องค์ชายหลายคนหดหู่ตามไปด้วย ความราบรื่นทำให้การป้องกันตัวคลายลงได้ง่ายที่สุด ดังนั้นฉันจึงรอคอยเวลาเพื่อจะโจมตีอยู่เงียบๆ
แต่ทว่าจู่ๆ องค์รัชทายาทก็มาหาฉันที่ห้องเตรียมชา ร่างสูงพูดถึงหญ้าพิษฉันก็รีบบอกเขาว่าฉันได้เตรียมมาใหม่แล้ว เขาจึงพยักหน้าพอใจแล้วยังพูดอีกว่า "องค์ชายสี่ชอบแย่งเอาหน้าเกินข้า คงลืมไปว่าข้าต่างหากที่เป็นองค์รัชทายาท" พูดต่ออีกว่า "ต่อไปทำให้เขาสงบเสงี่ยมได้ วันหน
