"M-Mr. Walton, please. I still have a lot to do to survive. I have a lot of work now. So, please, stay away from me."
Dumiretso ng lakad si Celine at hindi pinansin si Kenzo ngunit nagpatuloy si Kenzo sa pagsunod habang nakasakay pa rin ito sa kotse.
"Celine, I warned you to stop." Malumanay ngunit may pagbabantang saad nito kaya natigilan si Celine sa paglalakad. She look at Kenzo with dissapointed in her eyes.
"What now, Mr. Walton?" She raised her eyebrows.
"If you don't come with me today. I'm going to call a prescon and I'm going to broadcast what happened to us last night."
Agad na nanlaki ang mga mata ni Celine.
"M-Mr. Walton?" May pagbabantang saad ni Celine.
"Are you coming with me or not? Don't push me to my limit, Celine." He never raiseed his voice to Celine. He always remained calm in front of her. But his voice is enough para lang mapasunod niya si Celine.
Napahinga ng malalim si Celine kasabay ng kanyang pagsuko.
"O-okay, I-I'm coming with you. Just don't do something shameless."
Kenzo smirked.
"I don't, if you easily followed what I said."
Kusang sumakay si Celine. Alam niya kung anong kayang gawin ni Kenzo. Kaysa naman dalhin siya nito sa kahihiyan ay kusa na lang siyang sumama.
Akala niya pagkatapos ng sinabi niya rito ay titigilan na siya nito at hanggang dun na lang yun pero para bang mas lalo pang lumala. Now he force her to do such things like this.
"Where are we going, Mr. Walton?" She ask calmly while looking at her wristwatch.
"I'm hungry and you can accompany me."
"But I'm not yet hungry, Mr. Walton. As I said earlier. I have work."
"What work?"
"I work at the cafe."
Kenzo heaved out a deep sigh. "Alright, I'll pick you up after your work."
"Mr. Walton, After my work at the cafe, I also have a work as waitress in a bar. So, I don't have time."
"Do you really have no time or just don't want to be with me?"
Napanganga si Celine. What is wrong with Kenzo?
"I'm just kinda busy. I'm sorry, Mr. Walton." Malungkot na saad ni Celine.
Tumango naman si Kenzo at ibinaba na si Celine sa tapat ng pinagtatrabahuhan nitong cafe.
"Thanks for the ride, Mr. Walton." Ngumiti ng bahagya rito si Celine at kusa ng bumaba ng sasakyan.
After long hours of working ay umuwi na si Celine. Sa dorm muna siya ni Wendy tumuloy habang wala pa siyang nahahanap na pwede niyang tuluyan.
"That b***h!" Galit na saad ni Wendy. Gigil na gigil ito kay Andrea dahil sa ginawa nitong pagpapaalis kay Celine sa dorm. Bawat dorm ay dalawang estudyante lang ang pwedeng mag-stay at hindi na pwedeng sumobra dahil dalawa lang naman ang bed.
"I'm sorry for staying here tonight. I just-- I just need some sleep. Malapit na rin naman ang thesis defence. Soon, bakasyon na at marami na akong oras makahanap ng mas marami pang trabaho upang makapag-rent ako ng sarili kong tirahan." Madamdaming saad ni Celine.
Dumating na naman siya sa punto niya na nakaramdam na naman siya ng awa para sa sarili niya.
"Hey... Don't sorry for that. You are welcome here. We can share a bed hanggang sa makahanap ka ng matutuluyan mo."
Mapait na ngumiti si Celine.
"Thanks, Wendy."
"You're always welcome!" Niyakap siya ni Wendy.
Dahil sa pagod ay ilang sandali lang ay nakatulog na agad siya.
Kinabukasan, habang papasok siya ng gate ay may humintong kotse sa tapat nito. Nakita niyang bumaba mula room si Andrea at Tyler. She was a bit hurt pero hindi na niya hinintay na maabutan pa siya ng mga ito at nagmamadali na siyang naglakad papasok ng campus.
Ngunit napapikit siya ng marinig niya pa rin ang boses ni Andrea habang tinatawag ang pangalan niya.
"Celine! Wait!"
Nagmamadaling lumapit sa kanya si Andrea kasabay si Tyler. Andrea hold her hand in front of Tyler and immediately say sorry.
"I'm sorry for yesterday. Hindi ko intensyon na paalisin ka sa dorm. Ikaw naman kasi, inaway mo ako. But it's okay to me. You can come back now."
Inagaw niya ang kamay niyang hawak ni Celine. Hindi niya pinansin ang sinabi nito at tiningnan niya lang si Tyler.
"No need. May nahanap na akong pwede kong tuluyan. Babalik lang ako dun upang kunin ang mga gamit ko."
"Celine, don't be like this--"
"Stop it, Tyler! Hindi ko kailangan ng awa mo!" She angrily said and walking out!
Andrea smirked.
Ginawa niya lang naman yun para ipakita kay Tyler na mabait siya at kunwari ay concern pa rin siya kay Celine pero ang totoo ay nasusuka siya everytime na makikita niya ang pagmumukha nito. She is very jealous of Celine.
Nakasunod ng tingin si Tyler kay Celine but Andrea blocked her view.
"Let's go to cafeteria, Tyler. I'm hungry." She said at hinila na si Tyler sa kamay nito.
Dumiretso si Celine sa dorm niya dahil alam niyang wala doon si Andrea. Naligo siya at nagbihis at pagkatapos ay umalis na ulit siya. Um-attend siya ng klase niya and after class ay dumiretso siya sa cafeteria upang kumain.
Habang kumakain siya ay naririnig niya ang mga bulong-bulungan sa paligid. Pinag-uusapan nila si Andrea at Tyler at kasama na siya doon. Para bang invisible na siya sa mga estudyante at hindi man lang inuunawa ang nararamdaman niya.
Celine and Tyler was the most popular couple before. Maraming kinikilig sa kanila at marami rin ang naiinggit sa relasyon na meron sila. Akala ng iba ay sila na ang magkakatuluyan pero ng sumabot sa campus ang balitang naagaw ito ng bestfriend niya ay maraming naawa sa kanya at marami rin ang nainis kay Andrea.
Pero, ano pa nga bang magagawa niya? Kahit naman siya ay hindi niya kailanman naisip na magtatapos na lang sa ganito ang lahat. Minahal niya ng buong-buo si Tyler. Ngunit hindi niya ibinibigay dito ang kanyang p********e na nahanap sa iba ni Tyler. Katwiran niya, kung talagang mahal siya ni Tyler ay willing itong maghintay hanggang sa maikasal silang dalawa. Pero ang lahat ng yun ay naging bangungot sa kanya dahil aksidente niyang naibigay ang virginity niya sa iba.
She was very angry at herself. Very angry.
After class ay walang ipinagbago ang daily routine ng buhay niya. Para makatipid siya sa pamasahe ay palagi niyang nilalakad ang pagitan ng campus at ng trabaho niya sa cafe.
A while ago, Kenzo parked his car in front of the campus. Kaya naman kitang-kita niya ang paglabas ni Celine mula rito at ngayon nga ay sinusundan niya ang paglalakad ni Celine.
Celine stop for a moment ng maramdaman niyang may sumusunod sa kanya. Kenzo suddenly stop the car. He lowered her windshield and called Celine.
"Get in." Utos niya.
Napatingin naman agad si Celine sa paligid. Nang mapansin niyang walang katao-tao ay sumakay na agad siya sa sasakyan ni Kenzo. Mahirap na. Baka may makakita pa kay Kenzo ay usisain pa siya ng mga ito.
Kilala si Kenzo bilang isang pinakamayaman sa lugar nila. A rich and domineering CEO na kinatatakutan ng iba pang negosyante dahil kaya nitong pabagsaking ang lahat ng gusto nitong pabagsakin sa isang pitik lang ng daliri nito. Walang nais kumalaban rito kaya naman walang nais na bumangga rito.
"Mr. Walton, can you stop following me? It's very annoying."
"Annoying..." he whispered.
"Yeah, a little scared."
"Really. Uhm, by the way. I have an offer for you."
Natigilan saglit si Celine at napuno ng pagtataka ang kanyang isip.
"What offer?"
"A job, of course with a high salary."
"What job?" Celine became interested.
"To be my brother's tutor."
"How old is your brother?"
"19. She's going to take an entrance exam in college. I know you can do that because you're a teacher And your salary will also help you a lot with your studies."
Napaisip si Celine. Kung iisipin ay malaking tulong nga ito sa kanya. Kahit hindi pa niya alam kung magkano ang sahod na ibibigay nito sa kanya ay alam niyang macocover na nito ang kahat ng expenses niya.
"Okay, I accept your offer."
"Good. Tomorrow I'll pick you up including your things."
"Things? Why?" Nagtatakang tanong ni Celine. Magtuturo lang pero kasama na ang kanyang gamit?"
"Because you are staying in my house until my brother's college entrance exam is over."
"M-Mr. Walton." She frowned!
"Our conversation is over. I'll take you to your work and you can say goodbye to your boss."
Walang nagawa si Celine kundi ang matigilan na lang. Wala ba siyang karapatan na magdesisyon para sa sarili niya? At bakit pakiramdam niya ay kinokontrol siya nito?