CHAPTER EIGHTY “Are you alright?” tanong ni Paul sa akin when we were already outside the Coffee shop. It’s already eight o’clock. Pinapauwi na kami ng Lolo at Lola niya. “Yes, I’m alright. Why?”takang tanong ko sa kanya. “I noticed kasi that you've been so quiet kanina, Is there something bothering you?” “Nothing! May nakita kasi akong kakilala kanina and that made get distracted. But, don’t worry Ill be fine,” saad ko sa kanya. “Sino naman? Care to share?” seryoso niyang pakiusap sa akin. Habang palapit na kami sa kinaroroonan ng kanyang motorsiklo. “Maybe we can talk about it when we get home,” walang sigla kong saad sa kanya. “Oh, okay… If that’s what you want. I also have something to tell you,” Makalipas nga ng ilang sandali dumating na kami ni Paul sa place ng grandparent

