Chapter 3 - Alexandra Aisle

1424 Words
Aviella's POV May certain thrill sa paglalakad sa gilid ng bangin... 'yung pakiramdam na alam mong isang maling hakbang lang, hulog ka na. Pero una sa lahat, bakit nga ba kasi tayo maglalakad kung saan malapit sa bangin? To feel something? To prove something? Definitely a big WHAT and WHY, right? Pero minsan kapag sobrang gulo na ng utak mo... sa sobrang scattered na ng mga nangyayari sa isip mo. You take the step anyway just to feel something real... That's how I felt about her. The kind of woman na alam mong untouchable yet unreachable, but you still want to see how close you can get before she pulls away. Or doesn't... 2 weeks na wala si Prof Divine at ang nagtuturo sa amin ay ang baby ko. Edi araw-araw na ako niyan may motivation. Lalo tuloy ako ginanahan patunayan na deserving ako for sa kung anong meron ako ngayon. First and last late ko na rin 'yon mula nang nalaman ko na siya na permanently ang magtuturo sa'min sa isang course namin. And today, she instructed us that we're going to do the value assessment. The exercise was so simple... reflect on ten personal values and rate how much they influence your behavior. Curiosity. Honesty. Boundaries. Loyalty. Restraint. etc. Restraint. I circled "moderately influential" even if the real answer was none at all. Especially lately. "Done." I confidently said, passing it to her. Her fingers brushed mine, but she pulled back a little quicker. "So... boundaries," She coldly mumbled, scanning the paper. "You rated it lower than expected." "Maybe I like crossing lines sometimes." I meaningfully glanced at her. She looked at me deadpan and controlled. But I caught it... that fraction of a second her lips twitched. Observant as always. "Should I be concerned?" She fired back, completely detached. I tilted my head, leaning forward slightly. "Do I look like someone you should be concerned about?" "Aviella Eliz..." Hell, I hate my name but when she's the one whose saying it... It's sounds like a lullaby that I can play nonstop. No "Miss Madrigal." No distance. Just Aviella Eliz. "Hmm?" I asked, resting my chin on my hand pretending not to notice her shift in tone. "You're making this difficult." She carefully whispered while scanning the room. "Difficult?" I repeated, half-smiling. "How?" I asked, trying to test the water. "You know how." "I don't know po, Prof." I fired back. "You're annoying, get out of my sight now." Her final statement. I laughed as I made my way to my seat. If I pretend this isn't dangerous, will she pretend not to feel it too? I silently thought and before I could lose my sht in daydreaming again, I just shrugged it off. Actually, ayon lang talaga ang pinagagawa niya sa'min then dismissal na. Also, I heard na may upcoming events kami kaya busy ang mga Prof namin sa meetings. Labag pa nga ata sa loob niya na walang discussion dahil knwoing her, mas gugustuhin pa noya magsalita ng ilang oras kesa maging abala sa mga extracurricular activities ng University. "Class dismissed." Was all I heard. "Prof Vega, wait! I have something to tell you." I said. Syempre, hindi na 'to mawawala. Nagtataka na nga ako bakit hindi niya pa ako ibinabagsak nang tuluyan sa mga pang aalaska ko sa kanya. Hindi naman sa gusto ko talaga, handa lang talaga ako sa mga posibleng mangyari, At kapag nangyari 'yon, sabi ko naman din talaga na gagawin ko lahat 'wag lang ako matanggal sa Latin. Tanga lang diba? Hayop na happy crush 'yan, scam eh. Pero ano ba pwede sabihin? Wala kasi talaga ako sasabihin e. Gusto ko lang talaga marinig boses niya okay? She didn't respond and gave me her things instead. "Shut up, Madrigal. Just walk." Ang sungit naman. Kulang sa bebe time 'to. While walking, I was busy yapping with nonsense thingy just to hold a conversation with her... even if it's just a dumb one. Ultimo nga 'yung kapitbahay namin dati sa probinsya na walang ginawa kundi ibugaw ang anak sa'kin ay nabanggit ko na para lang may masabi. I was busy yapping while keeping my pace with her when... "Babe! Heyy, I missed you." She hugged me. What the hell? Sino ba 'to? "Excuse me, but do I know you?" I coldly asked her. I suddenly looked at Prof Vega. "Oh, you forgot about me huh. I was the girl you met at the bar back then." She teasingly said while looking at Prof. Bar? Kelan pa ba ako huling nag bar? Tagal na rin nang huli akong bar kasama pa sina Dio. Sht hindi ko talaga maalala kung kelan ko siya nakausap. "Can I excuse myself? I don't wanna waste my time here." She coldly said. Great, Prof Vega isn't the type to let you make her wait. She treasures her time so well. And I'm doomed yet ashamed dahil naabutan niya pa ang gan'tong eksena ngayon. Kukunin niya na sana sa'kin 'yung gamit, but I didn't let het.. I held her hand instead. I firmly held it kahit ramdam ko na ang tumutusok na sakit nang dahil sa talas ng kanyang mga kuko. Ang sakit niya na nga sa puso, pati ba naman sa kamay ko. Humarap ako nang tuluyan sa babae. "Sorry but I can't remember anything now and even if I can... then, nice to see you here. We really have to go now. Excuse us." Nagmamadali kong sabi sa kaniya habang hawak ang kamay ni Prof Vega. Hinigit ko na papunta sa harap ng office ang masungit na Prof bago pa maglabas ng apoy. Shet, ang soft naman nito. Sana lagi nalang gan'to. Luh. "Enjoying huh." She coldly uttered while looking at our hands intertwined. "Hindi naman." I defensively said. Hindi ko pa rin tinatanggal ang kamay ko na kanina pa nakakapit sa kanyang kamay. Hindi naman, hindi naman siya nagkakamali diyan. "Don't waste my time this time, Spill it. Make sure it makes sense... or else I'm gonna let you feel something that you might regret later." She coldly said. Making sure I'm being reminded of what she's capable of. Eto na ba 'yon? Lord help, baka ibagsak talaga ako nito... Bumagsak na ako sa kanya, 'wag lang 'yung grades ko sa course niya! Napalunok naman ako dahil una sa lahat, wala talaga akong sasabihin sa kanya. Pangalawa, bakit ang hot niya naman magsalita? Baka assuming lang talaga ako but nang makita niya kung paano ako yakapin ng babae kanina ay nakita ko kung paano siya natigilan. Nakita ko kung paano siya nagpigil sa hallway. Ni hindi niya ako hinahayaan humawak sa mga kamay niya pero kanina? Her hands were steady when I held her. Pero turo nga sa statistics, never assume unless otherwise stated. Binabaliw mo ako, Prof Vega. "Now, speak." Nauupos na pasensya ng Prof. "U-uhm walapotalagaakongsasabihinsorry" Sa taranta ay dire-diretso kong nasabi sa kanya. Napakunot naman siya ng noo. Cute. "What the freak is that? An alien language?" She furiously said. Ang ikli talaga ng pasensya niya. Gagalit naman agad. "I said, kailan po ba ang upcoming events natin Prof? Para ma-notify ko agad sila." I replied, thanks sa anghel ko at bigla akong nakaisip ng rason. "It's next week after this week. Now that I answered your question, get out of my sight, will you?" She calmly said. "Sure na ba 'yan, Prof?." Pang aasar ko pa dito. "One, Ms. Madrigal. Don't try me. My patience is running out for you." Marunong din ako mag bilang, mæm. Tsaka lagi naman kamo maikli pasensya niya, walang bago doon. "Have a great day then, Prof Vega. Pahinga ka rin dahil alam kong pagod na pagod ka na kakatakbo sa isip ko araw-araw." I teasingly said. Last na talaga, sagarin na natin at baka mamiss niya agad ako. Joke! She just stared at me blankly. Then, pumasok na siya sa office niya. Mukhang naubos ko na talaga ang natitira niyang pasensya. Hayy, what a time to be alive talaga. Ang sarap mabuhay kapag may happy crush no? Parang gusto mo nalang pumasok kahit anong araw. Tsaka feel ko... feel ko bagay talaga kami e like damn right. Feel ko lang naman pero dapat walang kontra sa'min dito, kwento naman 'to e. Tapos ikakasal kami, maninirahan sa countryside, at magkakaro'n kami ng tatlong pogandang anak gaya ng mommy nila. DIBA??? LIKE SUPER GXG w*****d STORY CODED KAMI NIYAN KSKSKSKS Hayaan niyo muna ako at ang fantasy ko sa buhay, alam ko naman na out of my league ko si Prof Vega.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD