Kinabukasan, si Kai ay nagising sa kakaibang pakiramdam—parang may bigat sa dibdib at tila naririnig pa rin niya ang yabag mula kagabi. Hindi niya ito maipaliwanag, ngunit alam niyang may koneksyon ang pangyayaring iyon sa buwan.
Habang naglalakad patungo sa school, napansin niya ang kakaibang bakas sa lupa—malalaki, parang mga paa ng hayop, ngunit mas matalim at mas bilog kaysa sa normal. Ang mga bakas ay nagtatapos sa gilid ng kagubatan at biglang naglaho.
“Hindi ito normal,” bulong ni Kai sa sarili. Ramdam niya ang takot, ngunit mas malakas ang kuryosidad niya kaysa sa kaba.
Pagdating sa library, nakasalubong niya si Lira, ang herbalist at tagapangalaga ng lumang kwento ng bayan.
“Kai… alam ko na hindi mo basta-basta naramdaman ang kakaibang nangyayari sa San Isidro. Ngunit dapat mong simulan ang pag-aaral sa mga palatandaan,” mahina ngunit matalim na boses ni Lira.
Nagulat si Kai. “Palatandaan? Ano pong palatandaan?” tanong niya, habang ang isip niya ay nagbabalik sa gabi ng kakaibang yabag at anino.
“Mga simbolo, bakas, at kakaibang galaw sa kagubatan… hindi lang ito hayop, Kai. May nilalang na nagmamasid at naghihintay sa tamang pagkakataon. At may koneksyon ka rito,” paliwanag ni Lira.
Hindi maintindihan ni Kai, ngunit alam niyang seryoso si Lira. Sa susunod na linggo, habang nag-e-explore sa kagubatan, nakita niya ang isa pang kakaibang bakas—isang paa na parang tao ngunit may kuko na mas matalim, parang pangangaso.
Biglang may narinig siyang ugong—malakas, mabagal, at puno ng galit. Tumigil siya, at sa gilid ng mga puno, nakita ang isang anino na mabilis na gumalaw. Bago pa siya makagalaw, naglaho ito sa dilim.
Si Kai ay nakaramdam ng kakaibang takot, ngunit ramdam din ang excitement. Hindi niya alam kung ang nilalang na iyon ay kaaway o palatandaan lang. Ngunit isa ang malinaw: may misteryo sa kanyang paligid, at bawat galaw niya ay may epekto sa nalalapit na panganib.