สถานการณ์ล่อแหลม ขาเรียวทั้งสองข้างของเจ้าตุ๊กตาถูกตรึงชี้ฟ้าอ้ากว้างพลันกลีบพิสมัยแยกออกเผยให้เห็นจุดสอดใส่น่าอายต่อหน้าชายหนุ่ม
“ของดีสัส” เสียงพึมพำเป็นของภูษิต เขากลืนน้ำลายดังอึก ๆ ก่อนจะหันขวับไปหาคนด้านหลัง “กูขอจับด้านในได้ไหมวะ” ระหว่างขออนุญาตฝ่ามือหยาบกร้านก็ลูบไล้ตรงขาอ่อนตุ๊กตายางไปด้วย สร้างความตกใจปนเสียววาบหวามให้คนในตุ๊กตายาง เธอไม่อยากโดนใครก็ไม่รู้ทำเช่นนี้ต่อให้ไม่ใช่ร่างกายตัวเองก็เถอะ เอาแต่หวีดร้องอยู่ในใจจินตนาการไปไกลถึงเรื่องโดนทำมิดีมิร้าย
แค่อีกนิดเดียวปลายนิ้วแกร่งจะคืบคลานพื้นที่ต้องห้าม คนด้านหลังก็โพล่งเสียก่อน “ใครให้มึงยุ่งกับของกู”
“ฮะ! แต่กูเป็นเพื่อนมึง”
“อย่าเสือก” เจ้าของเสียงหงุดหงิดไม่เอ่ยเปล่าจ้ำอ้าวก้าวขึ้นเตียงอุ้มตุ๊กตาของตัวเองราวเป็นของหวง พลางใช้เท้าเตะขาเพื่อนไม่แรงมากนักเป็นการไล่
“ออกไปจากห้องกู”
“เชี้ย! ทำอย่างกับกูเป็นหมา”
“ยังช้า
