“หือ?” คนถูกถามลุกขึ้นยืนข้างโต๊ะเอียงคอทำหน้าสงสัย อย่าบอกนะว่าเขามาถามเรื่องแฟน โดนจีบเหรอ? ครั้งแรกเลยนะ ถ้าจำไม่ผิดคนนี้ชื่ออาท ไม่เคยคุยกันดูจากบุคลิกภายนอกไม่ใช่ผู้ชายจำพวกเกเร ถ้าลองคบดูก็คงไม่เสียหายอะไร
“ใช่ ฉัน...” ยังเอ่ยไม่จบ ฝ่ายโน้นก็สวนทันควัน
“ดีเลย งั้นพวกเราทำงานคู่กัน”
“ทำงาน?”
“งานคู่ที่อาจารย์สั่งเมื่อกี้ไง”
อยากจะเอามือเขกกบาลตัวเอง อะไรดลใจให้คิดไปเรื่องจีบวะ ดีนะไม่พูดมากไป ไม่งั้นหน้าแตกหมอไม่รับเย็บแน่
ร่างบางป้ำ ๆ เป๋อ ๆ สิ่งที่อาจารย์พูดทั้งหมดไม่ได้บรรจุในส่วนสมองสักนิด หากจะโทษก็คงเพราะอีตานั่นลากตนมานั่งข้าง ๆ ไม่เช่นนั้นตนจำทุกอย่างได้ขึ้นใจ
เกรซหันขวับไปมองค้อนใส่คนนอนฟุบโต๊ะที่ยังไม่รู้ร้อนรู้หนาว จังหวะนั้นเพื่อนที่ชื่ออาทก็พูดต่อเมื่อเห็นเธอไม่ตอบรับสักที
“เรายอมคู่กับเธอก็ได้”
ขวับ!!
สาวแว่นหันไปมองเจ้าของเสียงทันที “ว่าอะไรนะ”
“ไม่มีใครอยากค
