ตอนที่7 l ใหญ่ไหม (ไม่เคยจับ)

1680 Words

เช้าต่อมา ร่างเล็กบนเตียงสามฟุตต้องรู้สึกตัวจากอาการปวดเมื่อยล้าเป็นที่สุดโดยเฉพาะแขนและขาแทบจะขยับไม่ได้ ผลมาจากการถูกทำโทษด้วยท่าสับปะรังเคเมื่อวาน บวกกับฝันเมื่อคืนอย่างกับว่าเพิ่งไปออกศึกไม่มีผิด ให้ตาย! ฝันบ้าอะไรวะ เหมือนจริงมาก ใช่! คงเพราะเห็นแผงอกของตานั่นถึงได้เก็บเอาไปฝันลามก ‘ตัวกูนี่น๊า ควรฝันถึงพระเอกซีรีส์มากกว่าสิไม่ใช่อีตาบ้านั่น’ คนบนเตียงค่อย ๆ หยัดกายนั่ง แขนเอยขาเอยน่องเอยไม่มีส่วนไหนเลยที่จะขยับได้ดั่งใจ “เกรซ! ลุกมาช่วยแม่ยกหม้อแกงได้แล้ว” เสียงคนด้านล่างตะโกนแหกปากดังลั่นเพราะคิดว่าลูกสาวจอมขี้เกียจยังไม่ตื่น “รู้แล้วแม่ จะไปเดี๋ยวนี้แหละ” แม้ร่างกายจะปวดระบมแต่มีหน้าที่สำคัญรออยู่ ไม่ใช่อะไรหรอกถ้าไม่รีบลงไปรับรองแม่บังเกิดเกล้าขึ้นมาตามพร้อมกับตะหลิวแน่ อันที่จริงมารดาไม่ใช่ ’ป้าอ้อยทัพพีทอง’ แต่เป็น ‘ป้าอ้อยขาโหด’ ต่างหาก ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไปเชื่อเหอะร้อยทั้งร้อยไม่มีใครกล้ามาอุดหนุนหรอก ดีที่วันนี้มีเรียนช่วงบ่าย แถมเกรซไม่ต้องเข็นรถไปเองเพราะสาวพม่าสองคนมาช่วยงานตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง จึงทำเพียงจัดร้านวางอุปกรณ์ให้คุณนายอ้อยหยิบใช้ได้ถนัดมือ สองแม่ลูกยังไม่ทันกินอะไรรองท้องลูกค้าก็มายืนรอหน้าร้านเสียแล้ว “ตักแกงให้ลูกค้าไปก่อน เดี๋ยวฉันไปไหว้แม่นางกวักก่อน” “ระวังแม่นางกวักจะกวักจนมือหงิกล่ะแม่” “ปากอีเกรซ” เป็นเรื่องธรรมดาที่แม่ค้าต้องเล่นของ ร้านอื่นไม่รู้เล่นเยอะไหมแต่สำหรับเจ๊อ้อยมีแค่อย่างเดียวนี่แหละคือท่องคาถาปลุกแม่นางกวักทุกเช้าก่อนเปิดร้าน เห็นสภาพแล้วสงสารรูปปั้นทั้งเก่าทั้งโทรมเห็นชัดว่าอยู่มาหลายสิบปีทำหน้าที่อย่างเต็มที่ แล้วห้ามพูดล้อเล่นด้วยนะมารดาหวงยิ่งกว่าอะไร “ซื้อแกงหน่อยหนู” “ได้ค่ะคุณลูกค้า” รอยยิ้มพิมพ์ใจส่งให้กับเหล่าลูกค้าที่กำลังกรูกันหน้าร้าน เกรซตักแกงใส่ถุงอย่างชำนาญอาศัยประสบการณ์ที่แม่จิกใช้มาตั้งแต่เด็ก ไม่วายยังแซวลูกค้าเล่นอีกตามนิสัยของมารดา “กุ้งสองตัวพอไหมคะ เดี๋ยวแถมถั่วฝักยาวให้อีกนะคะ” แถมอะไรล่ะ? ก็แค่ตักใส่ตามปกตินั่นแหละ จนกระทั่งถึงคิวลูกค้าอีกคน “น้องเตซ พี่เตาแตงผัดเผ็ดอุกอึง” (น้องเกรซพี่เอาแกงผัดเผ็ดถุงหนึ่ง) แม้สำเนียงและภาษาจะแปร่ง ๆ แต่เกรซก็ฟังออก เห็นเจ้าของเสียงแล้วเธอก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ เพราะนั่นคือสาวพม่าชื่อ มะเมี้ยะ เป็นคนใช้ที่มาทำความสะอาดบ้านตานั่นอาทิตย์ละครั้ง มาได้จังหวะพอดีคนตักแกงมีบางอย่างอยากจะถาม รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าจิ้มลิ้มพอตักแกงให้แล้วก็เรียกสาวพม่าอีกคนมาตักแกงขายลูกค้าต่อ ส่วนตัวเองคว้ามือมะเมี้ยะมาคุยกันข้างร้านเพื่อไม่ให้เกะกะคนเดินสวนไปมา “มีอะไรหรือคะ” สาวพม่าย่นคิ้วชนกัน “พี่มะเมี้ยะทำงานบ้านใหญ่มานานแล้วใช่ไหม” “อื้ม ๆ” หล่อนพยักหน้ารับรัว ๆ แต่กลับสงสัยหนักกว่าเก่า “พี่เคยเห็นอะไรแปลก ๆ ในบ้านนั้นบ้างไหม” “หือ?” หล่อนมองบนทำหน้าครุ่นคิด ระหว่างนั้นดวงตาคู่สวยภายใต้กรอบแว่นจ้องเขม็งรอคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ “คิดออกแหละ” “อะไรพี่ ตุ๊กตาใช่ไหม” “ตุ๊กตา? ไม่มีตอก” (ไม่มีหรอก) “แล้วคิดอะไรออกพี่มะเมี้ยะ” “น้อพิชญ์ตั่งหูตอบ” (น้องพิชญ์สั่งหมูกรอบ) นึกขึ้นได้สาวพม่าก็หมุนตัว แต่ยังไม่ทันก้าวก็ถูกคนข้าง ๆ รั้งแขนไว้ “เดี๋ยวสิพี่ เกรซยังถามไม่จบ” “เต็ว ๆ น้อเกรซพี่ต้องก่อไปทำตามตะอาด” (เร็ว ๆ น้องเกรซพี่ต้องกลับไปทำความสะอาด) “พี่เคยเห็น...” เธอหยุดพูด หลุบตามองพื้น “หือ? พี่ไตล่ะ” (พี่ไปล่ะ) “เดี๋ยวสิ! พี่เคยเห็นไอ้นั่นไหม” “ไตนั่น?” “สิ่งที่อยู่ในเป้ากางเกงของเจ้านายพี่” “อ๋อ คะ..” หมับ! มือบางปิดปากสาวพม่าทันที เพราะแค่ขึ้นต้นก็รู้แล้วว่าจะพูดอะไรในที่สาธารณะ “พี่อย่าเสียงดัง” เกรซย้ำ ได้สัญญาณพยักหน้าจากหล่อน ก็ยอมเอามือออกแต่โดยดี “ใหญ่ไหม” คนถามยังงงตัวเองว่าเอาความกล้ามาจากไหน...ไม่ ๆ เธอไม่ใช่พวกลามก เพียงแค่สงสัยเฉย ๆ ว่าความฝันนั่นเรื่องจริงหรือเปล่า ไม่ได้คิดอะไรเกินเลยกับอีตาบ้านั่นหรอก “มะรู้พี่มะเตยเห็น” (ไม่รู้พี่ไม่เคยเห็น) “อย่างอื่นล่ะพี่ไปทำความสะอาดต้องเคยเห็นถุงยาง หรือของเล่นแปลก ๆ บ้างแหละ” “ของเล่น? อ๋อ เห็นแต่พวกรถ” วินาทีนั้นจู่ ๆ แขนเรียวถูกหยิกจนเนื้อบิดจากทางด้านหลัง “โอ๊ย ๆ” จะเป็นใครล่ะถ้าไม่ใช่มารดาจอมจุกจิก มะเมี้ยะเห็นท่าไม่ดีฉวยโอกาสเดินจากไป ปล่อยให้เกรซเผชิญความลำบากเพียงลำพัง “แม่ ๆ เกรซเจ็บ” ใบหน้าจิ้มลิ้มบิดเบี้ยวอย่างทรมาน ธรรมดาหยิกก็ว่าเจ็บแล้ว พอโดนบริเวณระบมยิ่งเจ็บเป็นทวีคูณ “ฉันใช้แกตักแกงขายลูกค้า มายืนไร้สาระอะไร” หล่อนกัดฟันแน่นออกแรงมากกว่าเดิม จนเกรซทนไม่ไหวปัดมือออกอย่างแรงทำให้หลุดพ้นจากเงื้อมมืออำมหิต “เกรซไปเรียนก่อนนะแม่” เจ้าของเสียงฝืนร่างกายระบมวิ่งห่างไป “ไหนแกบอกไปตอนบ่ายไง” “ใครจะอยู่ให้เจ็บตัว” ร่างบางเดินกลับบ้านมาอาบน้ำแต่งตัวไปเรียนตามปกติ โชคดีที่เธอตัดสินใจไปเร็วเพราะบนท้องถนนเกิดอุบัติเหตุทำให้การจราจรติดขัดร่วมเป็นชั่วโมง กว่าจะถึงมหาวิทยาลัยก็ลากยาวไปเกือบเที่ยง “อีเกรซทำไมมาช้า” มิกซ์อดไม่ได้ที่จะบ่นเมื่อเห็นหน้าเพื่อนรัก ก็ยัยเกรซตัวดีเป็นคนนัดเองว่าจะไปทานมื้อเที่ยงด้วยกัน แต่นี่อะไรปาเข้าไปเที่ยงครึ่งแล้วเพิ่งจะโผล่หัวมา “รถติดอะแก ฉันก็ไม่อยากมาสายหรอก” “เออ ๆ ไปหาอะไรกินกัน ฉันหิวจนจะกินผู้ชายได้แล้ว” ทั้งคู่เดินเคียงอย่างสนิทสนม คนอื่นไม่รู้เห็นมิกซ์เป็นชายแท้ก็หลงคิดไปว่าเป็นแฟนเกรซ เดี๋ยวก็กอดคอเดี๋ยวก็โอบไหล่ตอกย้ำเข้าไปอีกว่าทั้งคู่คบหากันจริง ๆ หลังกินก๋วยเตี๋ยวเป็นมื้อกลางวันเสร็จเรียบร้อย สองเพื่อนรักพากันเดินกลับมาที่ตึกบริหาร ทว่าใต้ตึกนั้นกลับหนาแน่นไปด้วยนิสิตนักศึกษาจากสาขาต่าง ๆ นั่งรวมตัวกันอย่างกับรอใคร ทั้งเกรซทั้งมิกซ์มองหน้ากันอย่างสนเท่ห์ แต่แค่อึดใจก็ได้คำตอบจากเสียงซุบซิบของกลุ่มนักศึกษาที่อยู่ใกล้ที่สุด “พี่พิชญ์หล่อเนอะแก” ‘แหวะ ไม่เห็นจะหล่อ’ เกรซพูดในใจเมื่อได้ยินสาวคนหนึ่งพูด “จริง ดูมีออร่าที่สุด ถ้าได้เป็นผัวจะดีขนาดไหนกันเนี่ย” “ไปจีบดีไหม” “ไม่ได้ ๆ ดูพี่คนนั้นสิ ดุอย่างกับงูจงอาง” ระหว่างแอบฟังเกรซก็มองไปยังกลุ่มพี่ปีสี่ที่ถูกพูดถึง ซึ่งนั่งกันอยู่หกเจ็ดคนบนโต๊ะไม้ด้านในสุด เป็นอย่างที่พวกหล่อนว่าคนมีออร่าที่สุดคือตาขี้เก๊กนั่น แม้จะนั่งเฉย ๆ ทำสีหน้าเย็นชาต่างจากคนอื่นที่กำลังตะโกนโหวกเหวก แต่บอกเลยเสน่ห์ลึกลับน่าค้นหาของเขากระแทกเข้าตาสาวแว่นอย่างจังถึงขั้นเผลอมองไม่วางตา ทว่า! ไม่ใช่เกรซคนเดียวหรอกที่จ้อง เพราะแม้แต่หญิงสาวในชุดนักศึกษารัดติ้วหนึ่งในกลุ่มนั้นเองก็ยังมองเขาด้วยสายตาหลงใหล หล่อนเป็นใครนะ? หน้าตาสะสวย หุ่นผอมสูงอย่างกับนางแบบ ดูท่าทางจะเปรี้ยวเอาเรื่องดูจากการแต่งหน้าแบบจัดเต็ม “หมั่นไส้พี่อันปันว่ะ มีผัวอยู่แล้วยังทำเป็นอ่อยพี่พิชญ์อีก” ขวับ! เกรซหันไปมองเพื่อนรักคอแทบเคล็ด “แกว่าอะไรนะ” “เห็นผู้หญิงที่นั่งตรงข้ามพี่พิชญ์ใช่ไหม” “อืม” เป็นคนเดียวกับที่เกรซสงสัยเมื่อครู่ “หล่อนเป็นแฟนพี่โด้คนที่ยืนแหกปากตรงหัวโต๊ะนั่นแหละ” “จริงดิ!!” ดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง หล่อนมีแฟนอยู่แล้ว ไฉนเอาแต่นั่งมองผู้ชายคนอื่นวะ แถมยังต่อหน้าต่อตาแฟนตัวเองด้วย “เออดิ ก่อนหน้านี้ฉันได้ยินมาว่าพี่อันปันเคยคบกับพี่พิชญ์นะ” “ฮะ!!” “แกจะตกใจอะไรเบอร์นั้น แอบชอบพี่เขาเหรอ” “เปล่าสักหน่อย แกอย่าเปลี่ยนประเด็น เล่ามาก่อนว่าเรื่องเมื่อกี้คืออะไร” “ไม่รู้สิ ฉันแค่ได้ยินคนอื่นเล่ามาอีกที ว่าสองคนนั้นเคยคบกันมาก่อน แต่ไม่รู้อีท่าไหน พี่อันปันไปคบกับพี่โด้ได้” “แต่ยังมองหน้ากันติด แถมอยู่กลุ่มเดียวกันด้วย นี่มันความสัมพันธ์แบบไหนวะ เป็นฉันจะไม่ยุ่งกับแฟนเก่าหรอก” “ย่ะ อีนางมีประสบการณ์โชกโชน อีมีแฟนมาเป็นร้อย” มิกซ์อดไม่ได้ที่จะกอดคอเพื่อนสาว แล้วใช้นิ้วชี้จิ้มแก้มนวลเนียนของเกรซด้วยความมันเขี้ยว ก่อนจะพากันเดินขึ้นตึก โดยที่ไม่รู้เลยว่าจังหวะนั้นสายตาคมกริบหันมาเห็นสองคนหยอกเย้าพอดี

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more