@มหาวิทยาลัยชื่อดัง
เพื่อนสนิทร่างเป็นชายใจเป็นหญิงนั่งรอเกรซหน้าตึกบริหารมาครึ่งชั่วโมงแล้ว พอเห็นเธอเดินมาจริตสาวประเภทสองก็ร้องเรียกเสียงแหลมพร้อมกับโบกไม้โบกมือเป็นจุดสนใจให้คนอื่นหันมาตำหนิ แต่เจ้าตัวไม่แคร์สักนิด เป็นเกรซเสียเองที่รู้สึกอาย จ้ำอ้าวมาหาแทบจะวิ่งก็ว่าได้
“พอแล้วมิกซ์ฉันอายคนอื่นเค้า”
“อายทำไม ฉันเป็นคนสวยนะคะ” เจ้าตัวเอ่ยพร้อมกับสะบัดบ๊อบทั้งที่ตัวเองไว้ผมทูบล็อกด้านหน้าเป็นหน้าม้าปิดหน้าผาก
‘มิกซ์’ เป็นเพื่อนสนิทของเกรซ เรียนด้วยกันมาตั้งแต่มอปลายจับมือกันเลือกเอกบัญชีเพราะทั้งคู่เรียนไม่เก่ง แถมยังติดซีรีส์เหมือนกันด้วย รู้ไส้รู้พุงเป็นอย่างดีแม้จะมีเพศตรงกันข้ามแต่ความสัมพันธ์เหนียวแน่นเพราะมีอะไรเกรซจะคอยปกป้องมิกซ์เสมอ
“ฉันคิดว่าแกจะมาเรียนไม่ไหวซะอีกเจอเรื่องเมื่อวานเข้าไป”
“แกรู้?” หญิงสาวเบิกตาโพลง เอาสองมือประคองแก้มตัวเอง เพราะคิดว่าแค่เพื่อนสนิทเห็นหน้าก็เดาได้แล้วว่าเมื่อคืนตนฝันถึงอะไร
“ทำไมจะไม่รู้ ใคร ๆ ก็เห็นว่าแกโดนทำโทษวิ่งรอบลาน”
“อ๋อเรื่องนั้นเอง ฉันไม่เป็นไรหรอกแก แค่ปวดน่องนิดหน่อย” หญิงสาวทำหน้าโล่งใจพอรู้ว่ามิกซ์หมายถึงเรื่องอื่น แต่ว่านะ...เรื่องนั้นคงเล่าให้ฟังไม่ได้หรอก ไม่งั้นตนถูกหาว่าเป็นพวกลามก
“แกหน้าซีดเปล่า”
“ฉันเหรอ? คงเพราะโดนแม่ฟาดมาเมื่อเช้า”
“จริงดิ นายแม่โหดกับแกจัง เพราะเรื่องอะไรวะ”
“ช่างเหอะ ฉันไม่อยากรื้อฟื้น”
จังหวะนั้นมีหญิงสาวในชุดนักศึกษารัดติ้วมายืนเท้าหัวโต๊ะที่พวกเธอนั่ง เสียงกระแอมดึงความสนใจให้คนกำลังสนทนาหันไปมอง
“มีอะไรนิรา” มิกซ์ถาม แต่คนมาใหม่เอาแต่จ้องเกรซพร้อมกับยิ้มเป็นมิตร
‘นิรา’ หญิงสาวหน้าตาสะสวย หุ่นดี เรือนหน้าแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางเสริมความมั่นใจ เธอขึ้นชื่อว่าสวยโดดเด่นที่สุดในคลาสบัญชี พวกรุ่นพี่ต่างพากันเอาใจ
“เธอชื่อเกรซใช่ไหม เรานิรา”
“มีเรื่องอะไร?” เกรซทำหน้าสงสัย พวกตนไม่เคยคุยกับหล่อนเพราะคิดว่าสวย ๆ แบบนั้นน่าจะเข้าถึงยาก แถมรอบตัวหล่อนก็รายล้อมไปด้วยเพื่อนมากมาย
“ฉันอยากเป็นเพื่อนกับเธอนะเกรซ”
“ฮะ!!” ทั้งคู่อุทานเสียงดังก่อนจะหันมองหน้ากันด้วยสีหน้าสนเท่ห์
“เธอมีเพื่อนเยอะแยะไม่ใช่หรือไง” มิกซ์โพล่ง แต่คำพูดแทบไม่เข้าหูนิราแม้แต่น้อย หล่อนทำเป็นเมินเอาแต่จ้องเกรซไม่วางตา
“จริง ๆ นะเกรซ เธอก็เห็นว่าคนที่เข้าหาฉันมีแต่พวกไม่จริงใจ ชีวิตในรั้วมหาลัยฉันอยากเจอเพื่อนแท้บ้าง”
“ทำไมต้องเป็นฉัน”
“เธอดู...จริงใจที่สุดแล้ว”
“ก็ได้”
“จริงเหรอ!!” นิราเบิกตาโพลงยิ้มด้วยความดีใจ ถือวิสาสะนั่งลงติดกับเกรซ
“จริง”
“งั้นฉันขอเบอร์โทรกับช่องทางติดต่อหน่อยสิ”
“ได้อยู่แล้ว”
ทั้งคู่แลกเปลี่ยนกันเสร็จสรรพ เมื่อนิราได้สิ่งที่ต้องการแล้วก็เดินกลับไปหากลุ่มเพื่อนเก่า มิกซ์อดไม่ได้ที่จะถามเพื่อนสนิททันที
“แกคิดว่ายัยนั่นมาดีเหรอเกรซ”
“ดีมั้ง ก็เขาอยากเป็นเพื่อนกับฉัน” เธอตอบในขณะที่กำลังเลื่อนดูไอจีของนิรา รูปที่โพสต์บอกเลยว่าแซ่บและดูลักเชอรีทุกรูป ต่างจากของตนที่มีเพียงรูปแกงของที่บ้านโพสต์ไว้กันไอจีเงียบ
“ฉันว่ายัยนั่นหวังผลอะไรกับแกแน่”
คำพูดของมิกซ์ทำให้เรือนหน้าไร้เครื่องสำอางละจากหน้าจอสี่เหลี่ยมเงยเพื่อนด้วยสายตาจริงจังก่อนจะเอ่ย
“ฉันเจอคนมาเยอะ รู้หน่าว่าใครเป็นไง”
“แกเจอคนเยอะจริงเรื่องนั้นฉันไม่เถียง แต่อย่าลืมสินั่นแค่ลูกค้ามาซื้อแกง แกไม่ได้เจาะลึกถึงสันดานจะรู้ได้ไงใครเป็นไง”
“ฉันรู้แกเป็นห่วง แต่อย่าลืมสิว่าฉันชอบนิยายแนวไหนที่สุด”
ใบหน้าเพื่อนสนิทกระตุกยิ้มยามนึกขึ้นได้ “นั่นสินะ”
จังหวะนั้นมีรถซูเปอร์คาร์คันสีดำขับเข้ามาหน้าคณะ เสียงรถดึงความสนใจให้ทุกคนหันไปมอง
“ว้าย ๆ มาแล้ว ๆ”