ทำไมฉันกลายเป็นตุ๊กตายางไปได้

ตอนที่6.1 l ทำโทษ🔞(แรงกว่านี้ก็ไหว)

เปลือกตาหนักอึ้งค่อย ๆ ปรือขึ้นทีละนิด สิ่งแรกที่เห็นคือแสงไฟสีนวลสลัวสะท้อนกับผนังห้อง เธอหลับตาปี๋เพื่อปรับสายตาให้ชินก่อนจะขึงตาโต พบว่านี่ไม่ใช่ห้องนอนตัวเอง!!

ดวงตาคู่สวยหลุบมองต่ำเมื่อได้ยินเสียงคำรามจากลำคอ เธอตกใจเป็นเท่าทวียามเห็นสองมือตัวเองยันอยู่บนหน้าท้องของใครบางคน มัดกล้ามมันช่างดูคุ้นตา รีบเงยมองผู้เป็นเจ้าของร่างและต้องตกใจยิ่งกว่าเก่าเพราะนั่นคืออีตาบ้าอีกแล้ว!

มาอยู่ที่นี่ได้ไง? อย่าบอกนะว่า!!

ความสงสัยถูกเติมเต็มเมื่อรู้ว่าตนนั่งคร่อมอยู่บนตัวเขาในขณะที่นิ้วแข็งแกร่งกำลังถูวนอยู่กับของสงวนของเธอ

“อร๊าง...”

หญิงสาวเสียววาบโดยไม่ทันตั้งตัว แม้จะครางดังเท่าไหร่แต่เสียงของเธอกลับไม่เล็ดลอดออกมาเพราะอยู่ในตัวตุ๊กตายางแสนสวยอีกแล้ว เธอบิดตัวอย่างบ้าคลั่งเมื่อนิ้วซุกซนหยอกเอินไปกับจุดอ่อนไหวที่เรียกสั้น ๆ ว่า ’เม็ดเสียว’ ร่างกายบิดเร้าชนิดที่อยู่ไม่สุขแต่สิ่งที่เขาเห็นคือนั่งแข็งทื่อ

และแล้วมุมปากหยักหนาก็กระตุกยิ้มข้างหนึ่งยามปลายนิ้วสัมผัสได้กับน้ำอุ่นจากด้านใน ก่อนจะเอ่ยต่อ “เด็กไม่ดีฉันจะลงโทษเธอ”

ไม่ทันขาดคำมือแกร่งก็เปลี่ยนมาจับสะโพกมนยกลอยขึ้น ในขณะที่อีกมือสาวเจ้าแกนกายลำใหญ่ให้ตั้งลำ จากนั้นไม่พูดพร่ำจับเอวคอดกิ่วเสียบพรวดลงมากลืนกินแท่งหินตัวเองทีเดียวมิดด้าม เขาเสียวเธอเสียวเทียบไม่ได้ว่าใครมีมากกว่ากัน แต่ที่แน่ ๆ เขาเป็นฝ่ายจับสะโพกมนขยับเด้งขึ้นลงครูดในจังหวะเนิบ ๆ เป็นอันดับต่อมา

ยอดถันสีสวยแข็งเป็นไตขยับไหวกระเพื่อมยามที่เรือนร่างผู้เป็นเจ้าของถูกโยกตามแรงควบคุมของคนด้านล่าง เป็นภาพเย้ายวนให้ชายหนุ่มอดใจไม่ไหวส่งมือหยาบกร้านข้างหนึ่งบีบเคล้นทรวงอกเต่งตึงอย่างแรงชนิดที่ห่างไกลความละมุนละไมมากโข ทำเธอเจ็บระคนปนเสียวร้องครวญครางอย่างทรมาน หากการลงโทษที่เขาว่าคือความสุขสมเช่นนั้น งั้นเธอจะยอมให้เขาลงโทษไปตลอดทั้งคืน...

สติสัมปชัญญะไม่ได้อยู่เหนือไฟปรารถนา ทั้งเขาและเธอปล่อยมันไปตามสัญชาตญาณดิบเถื่อน จังหวะเนิบ ๆ ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นถี่ยิบ ทุกท่วงทำนองที่จับร่างบางอัดใส่ลงมาล้วนเต็มไปด้วยความหนักหน่วง ด้ามใหญ่ของเขาถูกกลีบแสนหวานฝังมิด ส่วนในยามดึงขึ้นก็ปล่อยสูงจนเกือบถึงหัวหยัก แล้วจับกระแทกซ้ำลงมากลืนกินอีก ทำเช่นนี้ไม่ได้ถนอมกันเลยมีแต่เพิ่มความสุขสำราญให้ชายหนุ่มเปล่งเสียงออกมา

“อ้า...เยี่ยม”

เขาสุขล้นเมื่อจับสะโพกมนเปลี่ยนเป็นหมุนวนตามเข็มนาฬิกาในระหว่างที่แท่งแข็งยังอยู่ข้างในโพรงของเธอ มันช่างนุ่มนิ่มตอดตุบ ๆ อย่างกับมีชีวิตก็ไม่ปาน เขายกร่างกายกึ่งบนขึ้นมานั่ง โน้มริมฝีปากดูดยอดปทุมถันที่ชี้จ่ออยู่เบื้องหน้า