ทำไมฉันกลายเป็นตุ๊กตายางไปได้

บทนำ(1) 18+

ในค่ำคืนอันเงียบสงัด คนทั่วไปจะพากันหลับใหลพักผ่อนกายาหลังจากเหนื่อยล้ามาตลอดทั้งวัน รวมไปถึงเธอด้วย...หญิงสาวตัวเล็กร่างกะทัดรัดบนเตียงขนาดสามฟุตกำลังหลับเป็นตายหลังจากที่วันนี้เพิ่งทำกิจกรรมรับน้องมาอย่างโหด ถูกว้ากใส่หน้ายังไม่พอยังโดนทำโทษให้วิ่งรอบลานกว้างกลางแดดเยี่ยงทหารก็ไม่ปาน มิหนำซ้ำเจ้าตัวโดนเพียงคนเดียวราวกับว่าเป็นที่รังเกียจของพวกรุ่นพี่

ก็คงใช่...เพราะเธอเป็นเด็กปีหนึ่งที่ไม่สวยไม่โดดเด่นเหมือนคนอื่น สวมชุดนิสิตปอน ๆ เสื้อตัวใหญ่โคร่งกระโปรงพลีทยาวถึงตาตุ่ม รองเท้าผ้าใบสีขาว และยังสวมแว่นสายตาสั้นหนาเตอะทรงกลมกรอบสีดำเชย ๆ แทนที่จะเป็นคอนแท็กต์เลนส์เหมือนคนอื่น เธอรู้ตัวว่าเป็นคนไม่สวยแต่กระนั้นก็ไม่คิดจะแต่งหน้าเสริมความงาม เพราะไอ้เครื่องประทินโฉมพวกนั้นราคาแพงจะตาย เรื่องอะไรจะเอาเงินไปแลกกับของสิ้นเปลือง สู้เอาเงินไปเติมในแอปดูซีรีส์ดีกว่า คุ้มกว่าเยอะ...

แก๊ง!!

ขณะที่กำลังหลับลึกคนบนเตียงได้ยินเสียงบางอย่างกระทบเข้ากับโสตประสาทการได้ยิน พลันค่อย ๆ ปรือตาอันหนักอึ้งขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือความมืด ดวงตาคู่สวยกระพริบถี่ ๆ เพื่อปรับภาพให้ชัด และสิ่งต่อมาที่เห็นคือแสงไฟสลัวสีนวลดวงเล็ก ๆ มาจากหัวเตียง เธอหลับตานอนต่อด้วยความสบายใจ

แต่เดี๋ยวสิ!

ร่างเล็กฉุกคิดขึ้นได้ในห้องนอนตัวเองมีไฟหัวเตียงซะที่ไหน ลืมตาพึ่บอย่างไวและต้องตกใจยิ่งกว่าเมื่อมีเงาดำทมิฬอยู่เบื้องหน้า หญิงสาวจะทะลึ่งพรวดแต่ร่างกายกับนิ่งไม่ไหวติง แข็งทื่ออย่างกับผูกมัด ไม่สิ! แม้แต่ปลายนิ้วยังกระดิกไม่ได้ แสดงว่าตนต้องโดนวางยาชาหรืออะไรสักอย่างที่ทำให้เป็นอัมพาต เธอคิดเช่นนั้นจากประสบการณ์ที่ชอบดูซีรีส์ฆาตกรรมสอบสวน และชอบที่สุดคือโคนัน

ใครเหี้ยไหนทำเรื่องแบบนี้วะ?

หญิงสาวดิ้นรนสุดชีวิตทั้งกลัวทั้งหวีดร้องเหมือนคนบ้าแต่นั่นก็ทำได้แค่ภายในใจเพราะขนาดริมฝีปากของเธอยังขยับไม่ได้เป็นเครื่องสนับสนุนให้รู้ว่าต้องโดนวางยาชาแน่นอน ระหว่างที่ทบทวนความจำล่าสุด จู่ ๆ ก็มีเสียงแผ่วเบาพูดขึ้นข้างกกหู

“สาวน้อยทำตัวเป็นเด็กดีล่ะ วันนี้ฉันจะไม่ลงโทษเธอ”

เสียงแหบพร่าทำให้คนได้ยินชะงักกึกราวกับมีไม้หน้าสามที่มองไม่เห็นฟาดใส่หน้าเข้าอย่างจัง เธอจำได้ดีว่าเจ้าของเสียงเป็นใคร

ฝีมือเขาเหรอ? เป็นไปไม่ได้หรอกต้องไม่ใช่แน่ ๆ

หัวใจดวงน้อยเต้นตึกตักผิดจังหวะไปจากเดิมเมื่อรู้ว่าเป็นเขา ความสงสัยปนความมึนงงผุดในหัวมากมายล้วนหนักไปทางคำถาม แต่แล้วก็ได้คำตอบจากสัมผัสแปลก ๆ บนเต้าเต่งตึงของตัวเอง หญิงสาวหลุบตามองเห็นสองมือหนากำลังบีบเคล้นอย่างเมามัน เธอเพิ่งรู้ตัวว่าเรือนร่างที่เฝ้าหวงแหนทะนุถนอมมานาน บัดนี้ท่อนบนกำลังเปลือยอล่างฉ่างส่วนด้านล่างนั้นสวมใส่แค่จีสตริงลายลูกไม้สีดำตัวเดียว

จังหวะนั้นมือหนาบนอกก็เปลี่ยนไปหยอกเย้ากับยอดถัน สร้างความวาบหวามให้หญิงสาวแทนที่ความอาย

“วันนี้ห***มแข็งกว่าเมื่อวานอีกนะ”

ยิ่งพูดเธอก็ยิ่งงง เมื่อวานคืออะไร? เขาเพิ่งจับเธอมาวันนี้ไม่ใช่เหรอ? แล้วทำไมพูดอย่างกับว่าทำเรื่องทำนองนี้กับเธอมาหลายครั้งแล้ว ความมึนตึ้บผุดในใจอีกครั้ง แต่แค่ประเดี๋ยวเดียวก็เปลี่ยนเป็นความเสียวซาบซ่านเมื่อริมฝีปากหนาโน้มลงมาดูดกับยอดแข็งโดยไม่ทันตั้งตัว เขาทำมูมมามสลับไปมาทั้งสองเต้าอย่างเลือกไม่ถูก ขบดึงเบา ๆ สร้างความเจ็บปนเสียวก่อนจะตวัดลิ้นแฉะไปรอบ ๆ จานแล้วหันไปทำอีกข้างเช่นเดียวกัน