ทำไมฉันกลายเป็นตุ๊กตายางไปได้

บทนำ(2) 18+

‘อ่ะ!’ หญิงสาวครางเสียงหวานในใจ รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัวอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน สติสัมปชัญญะค่อย ๆ จางหายและถูกกลบไปสิ้นเชิงด้วยไฟปรารถนาอันเร่าร้อน บัดนี้เธอไม่สนอะไรแล้วต่อให้จะถูกวางยาถูกทำให้เป็นอัมพาตก็ช่าง ขอเคลิบเคลิ้มไปกับความหฤหรรษ์ที่เขาปรนเปรอให้ก็แล้วกัน

“ชอบไหมที่ฉันดูดนมเธอแบบนี้” เสียงอู้อี้ถามชิดติดเนินอกพลางแหงนมองเรือนหน้าจิ้มลิ้ม

‘ชอบสุด ๆ ไปเลย’ เธอตอบออกไปก็เหมือนพูดอยู่ในใจเพราะสิ่งที่ได้รับคือความเงียบเชียบ ชายหนุ่มไม่คาดหวังจะได้ยินอะไรอยู่แล้วหันไปฟัดกับก้อนเนื้อเต็มไม้เต็มมือต่อพลางใช้อีกมือเลื่อนต่ำตามส่วนโค้งเว้าไปเรื่อย ๆ บริเวณที่ถูกสัมผัสร้อนผ่าวอย่างกับถูกไฟชอร์ต ทำเรือนกายสาวสั่นระริกไปทุกอณู

มือร้ายกาจมาหยุดอยู่บนกลีบไม้งามที่มีจีสตริงขวางกั้น ร่างบางหายใจรัวเร็วรอลุ้นการกระทำหลังจากนี้ ไม่นานปลายนิ้วแข็งแกร่งก็ถูขึ้นลงอย่างช่ำชองไปกับโหนกอูม สร้างแรงเสียดทานให้คนตัวเล็กแทบคลั่งรู้สึกเสียวกระสันขนอ่อนลุกชูชันทั้งตัวโดยเฉพาะบริเวณขาอ่อน ร่างกายของเธอเหมือนไม่เป็นตัวของตัวเองเอาแต่พร่ำเรียกร้องหาเขาอยากให้ทำรุนแรงกว่านี้อีก

คนด้านบนขยับตัวไปนั่งคุกเข่าตรงหว่างขา จัดการเกี่ยวขอบจีสตริงด้านหนึ่งไปกองรวมกับอีกฝั่งก่อนจะยกขาเรียวตั้งชันเป็นตัวM เขาใช้มือแกร่งอีกข้างลูบไล้ไปความกลีบดอกไม้สีหวาน แต่ทว่า! กลับหยุดชะงักแล้วแหงนมามองหน้ากัน

“เอ๊ะ! ทำไมมีน้ำไหลออกมา”

คำถามทำให้ร่างบางงงเข้าไปใหญ่ ผู้หญิงทั่วไปเวลามีอารมณ์น้ำก็จะไหลไม่ใช่เหรอ? เธอก็เป็นคนทำไมจะมีน้ำไหลบอกความพร้อมไม่ได้ล่ะ?

ใบหน้าคมจู่ ๆ ก็มุดลงไปไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ใช้ลิ้นแฉะตวัดตามรอยแยกไม่ให้เจ้าตัวได้เตรียมใจ แค่ครั้งเดียวก็เล่นงานให้หญิงสาวอ่อนระทวย คนไม่ประสาเข้าใจท่องแท้เลยว่าการถูกปรนเปรอเป็นเช่นไร

เธอครางกระเส่าในใจขณะที่ชายหนุ่มกลับก่นพึมพำอยู่กับกลีบงาม

“หวานเป็นบ้า” แล้วเจ้าของเสียงก็ชำแรกปลายลิ้นสอดเข้าไปด้านใน พลันหญิงสาวถึงกับแอ่นอกลอย แต่ในความเป็นจริงร่างกายยังคงนอนนิ่งให้ชายหนุ่มตักตวงน้ำหวานที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนเยอะแยะเช่นนี้ เขากลืนกินอย่างกับกระหายน้ำ เกิดเสียงตะกละตะกลามดังลั่นห้อง แต่กระนั้นยิ่งฟังก็ยิ่งมีอารมณ์

ความเคลิบเคลิ้มเพิ่มเป็นเท่าทวีเมื่อนิ้วกลางถูกสอดใส่เข้ามาด้านในเต็มความยาว พร้อมกับลิ้นที่ถูวนอยู่บนจุดอ่อนไหวเป็นจังหวะเดียวกัน เธอคลั่งแทบจะขาดใจตายอยู่รอมร่อ และไม่ถึงเสี้ยววินาทีก็กระตุกท้องน้อยแผดเสียงสุขสมครั้งแรกในชีวิตออกจากลำคอระหงโดยที่เขาไม่ได้ยินแม้แต่น้อย ยังคงดูดน้ำหวานจ๊วบ ๆ จนกระทั่งหมดทุกหยาดหยดก่อนจะเงยหน้ามาพูด

“วันนี้เธอเร่าร้อนจริง ๆ” เขาเอ่ยพร้อมกับเช็ดมุมปากที่เลอะน้ำสีใส โดยไม่รู้เลยว่าหญิงสาวนั้นอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนีเสียให้ได้ แต่ติดตรงขยับตัวไม่ได้นี่แหละ

ทว่า!

ร่างสูงดึงแขนเรียวให้ลุกขึ้นนั่ง เขาจัดท่าทางให้นั่งด้วยเข่าก่อนจะหยัดกายลุกไปเปิดไฟในห้องให้สว่าง ทันใดนั้น! หญิงสาวที่เห็นเรือนร่างตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่ตรงปลายเตียงก็ถึงกับเบิกกว้างเป็นไข่ห่าน เพราะภาพสะท้อนคือร่างผู้หญิงสวยคนหนึ่ง ผมยาวถึงกลางหลัง ใบหน้าจิ้มลิ้มตาโต จมูกโด่งปลายหยดน้ำ ริมฝีปากอวบอิ่มได้รูปสีชมพูระเรื่อ ผิวขาวดุจดั่งหิมะ หน้าอกทรงโตสมส่วนตอบรับกับหุ่นนาฬิกาทราย ดูมุมไหนก็เป็นคนสวยหุ่นเซี๊ยะ นี่สิเป็นหุ่นที่ตนใฝ่ฝัน มันจะมีมาก ๆ หากนี้เป็นคนไม่ใช่ตุ๊กตายาง...

พระเจ้า!! ทำไมฉันกลายเป็นตุ๊กตายางไปได้?! พ่อจ๋าแม่จ๋าช่วยลูกด้วย...

และต้องตกใจเป็นเท่าทวี เมื่อชายหนุ่มที่ปรนเปรอเธอเมื่อครู่เดินเข้ามาใกล้ทั้งที่ตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อน ของสงวนของเขาใหญ่ซะไม่มี มิหนำซ้ำยังชี้โด่มาทางตนด้วยเป็นภาพอุจาดตาสุด ๆ

หญิงสาวเลือกหลับตาปี๋ไม่กล้ามอง ทันใดนั้น! ก็ถูกจู่โจมโดยการถูกไอ้ด้ามใหญ่เสียบเข้ามาในตัวเสียแล้ว

‘นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน? ฉันกำลังฝันอยู่เหรอ ใครก็ได้ช่วยด้วย’