“นะตาหวาน ไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยนะแก”
ตาหวานมองหน้าแป้งหอมที่คะยั้นคะยอชวนเธอไปงานวันเกิดของเขตอย่างคิดหนัก ไม่ว่ายังไงเธอก็ไม่รู้สึกสนิทใจกับคนรักของเพื่อน แต่ตาหวานไม่อยากแสดงออกจนทำให้แป้งหอมเสียใจ
“ไปแค่ชั่วโมงสองชั่วโมงก็ได้ อยู่เป็นเพื่อนฉันสักพักแล้วแกค่อยกลับ” แป้งหอมโน้มน้าวตาหวานไม่หยุด ไม่ว่ายังไงเธอก็ต้องพาตาหวานไปหาพวกเขตให้ได้ เพื่อที่เขตจะได้เลิกขู่เธอสักที
ความจริงปาร์ตี้ที่แป้งหอมชวนตาหวานไม่ใช่ปาร์ตี้วันเกิดของเขต แต่เป็นงานที่เขตตั้งใจจัดขึ้นเพื่อหลอกล่อให้ตาหวานตกเป็นของพวกเขา แป้งหอมรู้สึกผิดอยู่บ้างที่ทำแบบนี้ ตาหวานเป็นเพื่อนที่ดีกับเธอเสมอ แต่เธอก็รักตัวเองมากกว่า จึงไม่ลังเลที่จะหลอกลวงตาหวานไปให้คนรักของเธอและเพื่อนของเขาอีกต่อไป
“นะ...ตาหวานนะ” แป้งหอมเขย่าแขนของตาหวานที่สุดท้ายก็ยอมใจอ่อนเพราะเห็นแก่เพื่อน
“ก็ได้ๆ งานจัดวันไหนล่ะ”
“วันมะรืนนี้ แต่งตัวสวยๆ ล่
