* * *
Ona doğru eğildim ve gözlerimin içine bakmasını sağlamak istercesine sesimi yükselttim.
"Bana verdiğin acılar yüzünden kilo verdim! Yemeden içmeden kesildim! Ve sen bunun bana yakıştığını söylüyorsun?!"
Sesim titremişti ama bu öfkemden değil, yaşadığım tüm o acıların içime birikmesinden dolayıydı. Ellerimi sıkınca tırnaklarım avuç içlerime battı ama bu acı, içimde taşıdığım öfkenin yanında bir hiçti.
"O kadar narsistsin ki!" dedim gözlerimi ona dikip. "Sen kendinden başka hiçbir şeyi düşünmüyorsun! Kimseyi de sevmiyorsun! Hatta abini ya da herhangi bir akrabanı sevdiğine bile inanmıyorum. Çünkü senin psikolojik sorunların var, Ayaz!"
Ayaz, söylediklerime hiç alınmamış gibi başını yana eğdi ve dudaklarında alaycı bir gülümsemeyle bana baktı.
"Ah, hâlâ aynı fikirde misin?" diye
