Sabahın ilk ışıkları, pencerenin önünde dans eden tüllerin arasından süzülerek yüzüme vuruyordu. Perdeler her rüzgar dalgasıyla hafifçe havalanıyor, odanın içine doğanın mis kokusu karışıyordu. Yatağın kenarında, yüzüstü uzanmış haldeydim. Tenimde Kılıç’ın dokunuşlarının hayali sıcaklığını hâlâ hissedebiliyordum.
Gözlerimi yavaşça açtım, kalbimde tuhaf bir ağırlık vardı. Gecenin hatıraları, zihnime birbiri ardına hücum etti. Kılıç’ın beni salondan buraya taşıyan güçlü kolları, gözlerindeki o karanlık ve ihtiraslı bakış… Ellerinin, dudaklarının her bir temasında hissettirdiği şiddetli sahipleniş… Onunla her şeyim birbirine karışmıştı; nefesim, duygularım, bedenim… Ama peki ya ruhum?
İçimde tuhaf bir boşluk vardı. Evet, onu istiyordum. Hem de delicesine… Ama ya o? Gerçekten beni mi istiyor
