Gözyaşlarım yanaklarımı ıslatmaya devam ederken, titreyen bir sesle, “Sadece dövmedi…” dedim. Kucağımda kenetlenmiş parmaklarımı yavaşça açtım, ardından elbisemin eteğini hafifçe yukarı sıyırdım. İçimde yankılanan utanç, mideme bir taş gibi oturdu.
Kılıç, çenemi bıraktı. Bakışları yavaşça bacaklarıma kaydı. O an, yüzünde beliren ifadeyi asla unutamayacaktım. Şaşkınlık, öfke, acı… Hepsi birbirine karışmıştı. İnanamıyor gibiydi. Sanki gördükleri gerçek olamazdı, sanki ben karşısında oturan kişi değilmişim gibi bakıyordu. Ama ben bunu yaşadım. Bunu ben yaşadım!
Nefesim titrerken kelimeler, dudaklarımdan fısıltı gibi döküldü: “Ayaz… bana tecavüz etti.” Boğazım düğümlenmişti ama devam ettim. “Duygularımı umursamadı. Onu istemiyorum diye dövdü beni… Saçlarımdan tutarak… Vahşice…”
Kılıç, birka
