วันต่อมา
~ครืด ครืด~
“อื้อ~”เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมาอย่างยาวนาน ทำลายความสุขของหญิงสาวที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ ในห้องพักของโรงแรมหรู ควานหาโทรศัพท์ใต้หมอนโดยที่เปลือกตายังปิดอยู่ กดวางสายไปแล้วนอนต่อแต่คนปลายสายก็โทรกลับมาอีกหลายรอบ เธอจึงปล่อยมันไว้อย่างงั้น
ดวงตาเบิกกว้างขึ้นมากระทัน เมื่อรู้สึกตัว ภาพการกระทำน่าอายเมื่อคืนก็ประดังประเดเข้ามาในหัว มือบางตีขมับตัวเองไปเบาๆหลายครั้ง ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปในปริมาณมากมันทำให้ยังมึนศีรษะอยู่ “ไม่น่าดื่มเยอะเลย”
กวาดสายตาหาคนที่นอนอยู่ด้วยกันเมื่อคืนก็ไม่พบ หยิบโทรศัพท์มาดูก็เห็นว่าเป็นพายุเองที่โทรมาหลายสายเห็นการแจ้งเตือนๆไลน์เป็นร้อยๆข้อความ ยิ่งปวดหัวเข้าไปใหญ่ที่เมื่อคืนเธอไปร้องเพลงกับพวกๆพี่ในแผนกและไปเต้นท่าน่าเกลียดในตอนที่เมาได้ที่เสียจนเป็นที่เม้าส์กันในกลุ่มไลน์จากที่แสตมป์ส่งมาให้ดูและในกลุ่มใหญ่ของแผนก
บีลีฟดันตัวล
