ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
เสียงเคาะประตูยังคงดังขึ้นมาเรื่อยๆเมื่อคนข้างในไม่มีทีท่าว่าจะเปิดออกไปสักที เหมือนว่าคนข้างนอกหงุดหงิดที่รอนาน
“เคาะอะไรนักหนาวะ”
“เดี๋ยวฉันไปเปิดให้แล้วก็ขอกลับห้องเลยนะ อิ่มแล้ว อยากกลับห้องไปอาบน้ำแล้ว”บีลีฟคว้าแขนพายุที่กำลังจะลุกไปเปิดประตูให้คนที่เข้ามาไว้ พายุหันมามองพร้อมกับพยักหน้าเบาๆ
“ก็ได้"
บีลีฟหยิบโทรศัพท์และไปเอากระเป๋าสะพายข้างที่โซฟา ก่อนจะเดินไปเปิดประตูให้คนที่เคาะเข้ามาข้างใน
เปิดประตูออกมาเธอก็เจอกับหัวหน้าแผนกเศรษฐกิจที่แสตมป์เคยเล่าให้ฟังว่าใจดีมาก เธอยกมือไหว้ผู้ใหญ่ตรงหน้าตามมารยาท แต่อีกฝ่ายกลับไม่รับไหว้และมองเธอด้วยสายตาไม่เป็นมิตร มันเป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่เจอกัน ยังไม่เข้าใจที่แสตมป์พูดว่าเขาดูเป็นคนใจดีตรงไหนเลย
ผู้หญิงคนนี้พุ่งตรงเข้ามาในห้องพายุโดยไม่บอกกล่าวให้เธอหลบสักคำจนเกือบจะชนกันแต่เธอไหวตัวหลบทัน
“พายุขาพิชาเอาเอกสารมาใ
