EP.11ผู้หญิงของฉันNC++

1624 Words

ปลายลิ้นตวัดโลมเลียแก่นกายจนมันวาว ลมหายใจอุ่นร้อนที่รดรินมาปลุกสัญชาตญาณดิบเถื่อนของพายุให้ลุกโชน ใบหน้าของบีลีฟแสดงออกมาถึงความประหม่า สร้างความพอใจให้พายุเป็นอย่างมาก ปล่อยตัวเอนกายพิงพนักเก้าอี้ สองมือยังขยุ้มกลุ่มผมของเธอไว้ “แค่รู้สึกว่าอารมณ์เริ่มมา แต่มันยังไม่ได้ฟินขนาดนั้น ทำมากกว่านี้ดิ อย่าทำแค่ที่สั่ง” ปลายลิ้นตวัดโลมเลียตามคำสั่งไปทั่วท่อนลำจนมันเปียกแฉะไปด้วยน้ำลาย บีลีฟยิ่งประหม่ามากขึ้นเมื่อมองดูใบหน้าของเขายังคงเรียบเฉยไม่มีปฏิกิริยาใดๆ มีความรู้เรื่องจุดเสียวของผู้ชายบ้างแต่เธอไม่มีประสบการณ์แบบนี้มาก่อน เลยไม่รู้ว่าจะทำให้พายุพอใจได้ยังไง เธออยากทำให้เขาพอใจมันจะได้จบๆไปสักที “ซี๊ดดดดด”สองมือกำผมบีลีฟแน่นขึ้นเมื่อบีลีฟเลื่อนความสนใจมาที่พวงสวรรค์ ริมฝีปากดูดดึงหยอกเย้ากับมันสลับกับตวัดลิ้นโลมเลีย จนพายุหอบหายใจแรงขึ้น “อ่าส์”ปลายลิ้นตวัดโลมเลียหนักหน่วงมากขึ้น ลมหายใจของหญิงสาวปล่อยออกมารดผิวกายจนชายหนุ่มสั่นสะท้าน เลือดในการสูบฉีด หัวใจเต้นแรงอย่างบ้าคลั่งกับการปรนเปรอของเธอ จิกศีรษะเธอแน่น เชิดหน้าขึ้นเปล่งเสียงคำราม เท้าถูไถไปกับโต๊ะทำงานเพื่อระบายความเสียวซ่าน ไม่คิดว่าบีลีฟจะจับจุดได้เร็วขนาดนี้ “เก่งมาก อมมันสิ”พายุปล่อยมือจากกลุ่มผมดกดำ มาปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาและถอดมันออก เพียงแค่เห็นหน้าอกขนาดใหญ่โผล่พ้นบราเซียร์มาเกือบครึ่งก็มีอารมณ์มากขึ้น เขาลุกขึ้นจากเก้าอี้เปลี่ยนท่าเป็นท่ายืน “พอเถอะ คุณก็อารมณ์ดีแล้วนี่”บีลีฟเบือนหน้าหนีทันทีที่แก่นกายจ่อมาที่ปากของเธอ “อย่าดื้อ จำที่บอกไม่ได้เหรอ” มือหนากดศีรษะขยับเข้ามาใกล้มากขึ้น ทำให้เธอต้องจำยอมเอามันเข้าไปปาก แก่นกายที่ขนาดใหญ่กว่าข้อมือของเธอ อีกทั้งมันยังคับปากเธอ จนเธอรู้สึกพะอืดพะอม มือกำชายเสื้อเชิ้ตเขาไว้แน่น ตาเบิกกว้างขึ้นไปข้างบนจนแทบจะหลุดออกจากเบ้าเมื่อพายุขยุ้มผมเธอและเป็นคนควบคุมจังหวะเข้าออกเอง ท่อนลำขนาดใหญ่เข้ามากลืนกินพื้นที่ในปากเธอมากขึ้น อีกทั้งเขายังควบคุมจังหวะให้เร็วมากขึ้นจนใบหน้าของเธอแดงก่ำ กอบโกยอากาศเข้าไปไม่ทัน คล้ายว่าจะไม่ไหว ต่างจากคนกระทำที่หอบหายใจแรงและเสียวซ่านไปทั่วทั้งกาย อ๊อก! อ๊อก! อ๊อก! พายุมองสีหน้าทรมานของบีลีฟด้วยความพึงพอใจ จับศีรษะเธอไว้มั่นแล้วดันแก่นกายเข้าไปจนสุดความยาวของมัน เพื่อเป็นการกลั่นแกล้งเธอ บีลีฟปล่อยน้ำลายให้ไหลเยิ้มออกมา เนื้อตัวสั่นระริก เธอดิ้นพล่านพยายามดันตัวเขาออกไปแต่เขาก็ดันมันเข้ามาอีก “ฉันยัดเยียดให้เธอมาทำงานด้วย ไม่ใช่เพราะแค่ต้องการลูกน้องเพิ่มหรอกนะ ลูกน้องฉันมีเยอะแล้วแต่ส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย พอเธอเข้ามาเธอเลยต้องพิเศษกว่าคนอื่นฉันจะให้เธออยู่ในตำแหน่งลูกน้องที่พ่วงท้ายมาด้วยตำแหน่งผู้หญิงของฉัน ในเวลางานเธอก็ต้องทำตามคำสั่งฉัน นอกเวลางานเธอก็ต้องปรนเปรอฉันบนเตียงด้วยเข้าใจไหม” เธอกระพริบตาถี่ๆและพยักหน้าเบาๆเพื่อเป็นคำตอบ ลูบไล้ไปที่ขาอ่อนของเขาไปมาเพื่อระบายความทรมาน พยายามส่ายใบหน้าไปมาเพื่อบอกว่าเธอไม่ไหว เขาจึงยอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระ เพราะได้ในสิ่งที่ต้องการแล้ว บีลีฟรีบกอบโกยอากาศเข้าปอดทันทีที่ถูกปล่อยให้เป็นอิสระ ใบหน้าของเธอยังคงทรมาน สองมือปาดน้ำลายตัวเองที่ไหลเปื้อนคางออกไป“แค่สี่เดือนที่ฉันฝึกงานที่นี่เท่านั้นนะบีลีฟพยายามยื่นข้อเสนอใหม่อย่างตะกุกตะกัก “ใครบอกว่าแค่นี้ ฝึกจบเธอก็ต้องทำงานกับฉันต่อ” “พอเถอะ ฉันมะ….อื้อ”ยังไม่ทันที่บีลีฟจะเถียงอะไรออกไป ก็ถูกพายุช่วงชิงลมหายใจ เขาจับใบหน้าเธอแล้วกระแทกริมฝีปากบดขยี้จูบสุดเร่าร้อน อุ้มเธอขึ้นมาแล้วเดินไปที่โซฟาเบดมุมห้องทำงาน โดยที่ริมฝีปากของเขายังคงบดขยี้ริมฝีปากเธอจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในโพรงปาก สองมือของเธอพยายามตบตีเขา แต่มันยิ่งทำให้เขาจูบเธอรุนแรงขึ้น แต่เมื่อมาถึงโซฟาเขาจึงผละริมฝีปากออกมาและโยนเธอลงที่โซฟา “ฉันยังไม่เสร็จ และยังอารมณ์เสียอยู่”พายุบอกออกไปพลางปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวเองไปด้วย และรีบถอดเสื้อผ้าของเธอออกไปให้พ้นทาง ก่อนที่เขาจะคร่อมบนตัวเธอ พายุเลียริมฝีปากตัวเองอย่างหื่นกระหาย ส่วนโค้งเว้าของเรือนร่างขาวเนียน ปลุกความต้องการให้เพิ่มมากขึ้น “ไม่เอา ไม่ชอบ ออกไป…อ๊าาาา”สองแขนถูกจับรวบตรึงไว้เหนือศีรษะด้วยมือข้างเดียวของพายุ ลิ้นสากตวัดโลมเลียยอดปทุมถันจนมันแข็งชันเป็นไต มือหนาเอื้อมไปลูบไล้บดขยี้ติ่งเกสรของเธอไปพร้อมๆกัน “ก็แฉะแล้วนี่จะกลัวอะไรอ่ะ”พายุผละออกมาเลียริมฝีปากที่เปียกชุ่ม ประกายตาของเขาฉายแววหื่นกระหายมากขึ้น หญิงสาวเกร็งตัวเมื่อแก่นกายขนาดใหญ่สอดเข้ามาในร่องสวาท “ขยะแขยง ใส่ถุงยางด้วย สกปรก” “เรื่องของฉัน” ปึก! “อ๊าาา…เอาออกไป มันเจ็บนะ”ดวงตาเบิกกว้างขึ้นข้างบนอีกครั้งเมื่อความใหญ่โตอัดกระแทกเข้ามาทักทายจนสุดความยาวของมัน ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! “ปล่อยเถอะนะ..อ๊าาาา”น้ำตาเล็ดเปื้อนหางตา ร่างเล็กเกร็งสั่นสะท้านด้วยความเจ็บปวด ร่องสวาทที่ยังไม่ทันได้หายดีก็โดนกระแทกกระทั้นอย่างไร้ความปรานี “ออกไปนะ…อ๊าาา…ไอ้โรคจิต”บีลีฟเบือนหน้าหนีเมื่อเรียวลิ้นอุ่นชื้นตวัดโลมเลียสันกรามของเธอด้วยความหื่นกระหาย ไม่เพียงแค่นั้นเขาเลื่อนใบหน้าคมคายมาซุกไซ้ลำคอขาวเนียนจนเป็นรอยแดงเถือก โดยไม่สนใจว่าเธอจะต้องออกไปเจอผู้คนต่อ ใจคอพายุจะให้เธอไม่ต้องทำอะไรต่อเลยหรือไง “อ๊าา…ไม่ชอบ มันเจ็บ…อ๊าาาา” พายุปล่อยมือจากแขนบีลีฟมาขย้ำสองเต้างามไปพร้อมกับดูดดึงยอดปทุมถันอย่างรุนแรงจนเกิดเสียงคละเคล้าน้ำลาย สะโพกสอบอัดกระแทกเข้าลึกจนเกิดความจุกหน่วงในท้อง ทรมานไปทั่งร่าง ปากคอสั่นระริก บีลีฟสอดนิ้วเรียวยาวเข้าไปขย้ำกลุ่มผมดกดำของเขาแล้วกระชากมันอย่างแรงเพื่อระบายความเจ็บปวด “อ๊าาาส์…..ครางดังๆ เผื่อมีคนผ่านมาฉันจะได้ให้เขาเข้ามาดูด้วย”น้ำเสียงกระเส่าหยอกล้อ ใบหน้าเหยเกที่เต็มไปด้วยความทรมาน หน้าอกขนาดใหญ่ที่กระเพื่อมไปมาเสียดสีกับแผงอกแกร่ง มันยิ่งทำให้ไฟสวาทลุกโชน เขายิ่งกระแทกกระทั้นมันแรงขึ้นเพราะอยากได้ยินเสียงครางหวานๆจากเธอ สองร่างเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ลมหายใจอุ่นร้อนรดรินต้นคอกันและกัน ไอความเย็นจากเครื่องปรับอากาศไม่ได้ช่วยให้ความเร่าร้อนนี้ลดลง เสียงเนื้อกระทบเนื้อกึกก้องทั่วห้องทำงาน เสียงครวญครางไม่มีทีท่าว่าจะแหบพร่าลงแม้ว่าเธอจะไม่ไหวแล้วก็ตาม ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! “อ๊าาาา….อ๊าาาา…เบาๆ ไอ้บ้า ไอ้เวร ไอ้โรคจิต ไอ้ชาติชั่ว เจ็บนะ…อ๊าาาาา”ริมฝีปากเผยอครางอย่างสุดเสียง เธอหอบหายใจด้วยความเหนื่อยล้า พายุกอบกำลำคอระหงไว้หลวมๆ ช่วงล่างยังคงถาโถมใส่ด้วยความป่าเถื่อน ร่างกายอ่อนยวบยาบ เธอไม่มีแรงพอที่จะไปปัดมือเขาหรือผลักตัวเขาให้ออกไป อีกทั้งเรียวขาของเธอยังสั่นระริก กลีบอวบอูมแดงช้ำผลจากการกระทำหยาบโลนของเขาที่ผ่านมาเกือบครึ่งชั่วโมง เขาเปลี่ยนท่าเพื่อลุกมามองมันด้วยสายตาหยาดเยิ้ม ริมฝีปากคลี่ยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ “ซี๊ดดด…จะแตกแล้ว”ร่างกายกระตุกเกร็งเมื่อเห็นปลายสวรรค์รำไร พายุขบกรามแน่น ล็อกสะโพกมนไว้มั่น อัดกระแทกเข้าไปอีกสองสามครั้งก่อนจะปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าไปในตัวเธอทุกหยาดหยด“อ๊าสสสส” “สกปรก! ขยะแขยง!” พายุไม่ได้สนใจกับคำด่าทอ เขากดแช่มันไว้จนน้ำรักสีขาวขุ่นล้นออกมาเปรอะเปื้อนทั่วใจกลางสาว หน้าท้องแบนราบ ขาอ่อนและโซฟาเบด รอยยิ้มร้ายกาจปรากฏบนใบหน้าคมคายเมื่อเห็นภาพเหล่านั้นมันทำให้เขาอารมณ์ดีอย่างมาก หน้าท้องแบนราบแขม่วด้วยความเสียวซ่านเมื่อพายุรีบดึงแก่นกายออกมาร่องสวาท เขาเดินกลับไปที่โต๊ะรีบเอาทิชชู่มาทำความสะอาดแก่นกายลวกๆก่อนจะรีบไปแต่งตัว “เธอโชคดีนะที่วันนี้ฉันต้องไปประชุม แล้ววันนี้เธออยากทำอะไรก็ทำ”พายุเลียริมฝีปากตัวเองอย่างเจ้าเล่ห์พลางผูกเนคไทไปด้วย “ฉันต้องประชุมทั้งวัน ดูแลตัวเองด้วย ไปละ”เมื่อแต่งตัวเรียบร้อยเขาก็เดินออกไปประชุม โดยไม่ได้สนใจคนตัวเล็กที่นอนหอบหายใจรวยรินอยู่ที่โซฟา ................................................................................. พี่พายุค่ตจะกร้าวใจ

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more