บีลีฟบิดขี้เกียจเพื่อสะบัดความเมื่อยล้า เมื่อส่งงานบทที่สามให้พายุเรียบร้อย แหงนมองนาฬิกาที่ฝาผนังมันก็บอกเวลาที่ปาไปเกือบห้าทุ่ม
“คุณตรวจงานด้วยนะ ฉันไปนอนก่อนนะ”
“เดี๋ยว!”
“อะไรอีกล่ะ!”บีลีฟหันมาใส่อารมณ์อย่างหงุดหงิดเธอกำลังจะเดินไปอาบน้ำอยู่แล้วเชียว
พายุหยิบหนังสือสองเล่มใหญ่ในกระเป๋าออกมา เป็นหนังสือที่ใช้สำหรับอ่านเพิ่มเติมเพื่อเป็นประโยชน์ต่อการทำวิจัยของบีลีฟ “เอาไปอ่าน แล้วมาคุยกัน”
“ขอบใจ”บีลีฟเดินกลับไปหยิบหนังสือสองเล่มมาดูเป็นภาษาอังกฤษทั้งนั้นแต่เธอก็มิได้วิตกกังวลอะไร
“หมดธุระแล้วก็ออกไปนอนข้างนอก!”
“หมดประโยชน์ก็ไล่?”
“ไล่มานานแล้ว”
“ห้องเธอสกปรก ฉันทำความสะอาดให้ไหม”
“ไม่ต้อง!”
“ฉันจะทำ เธอไปอาบน้ำไป”
ลมหายใจถูกพ่นออกมาพรืดยาวอย่างเหนื่อยหน่ายกับความดื้อรั้นของพายุ เธอไม่ต่อล้อต่อเถียงกับเขาต่อ รีบเข้าไปอาบน้ำปล่อยพายุตามใจเขาอยากทำอะไรก็ทำ
ยี่สิบนาทีต่อมาที่
