BAD GUY พายุร้ายพายุรัก

EP.16 อย่าหาว่าไม่เตือน NC++

พายุพูดพลางแสร้งทำหน้าครุ่นคิดเย้ยหญิงสาวที่ยืนกำหมัดแน่นอยู่ตรงหน้า ด้วยชุดนักศึกษาที่รัดรูปทำให้เห็นสัดส่วนของหน้าอกเกินขนาดชัดเจน กระโปรงทรงเอตัวสั้นเหนือเข่า เห็นเรียวขายาวสวยชวนมอง พายุมองมันด้วยสายตาหยาดเยิ้ม“แต่งตัวแบบนี้ฉันมีอารมณ์นะรู้ไหม แต่ถ้าเธอยืนยันว่าจะแต่งแบบนี้ก็ได้ แต่ต้องโดนเอาทุกวันนะ ไหวป่ะล่ะ”

"ไม่! ที่ฉันพูดว่าไม่ต้องทำงานก็ผ่านฝึกงานได้ ฉันพูดประชดคุณ จริงๆฉันมีความสามารถ ไม่ต้องใช้ร่างกายเข้าแลกหรอก”

“มีความสามารถใช่ป่ะ อย่าเก่งแต่ปากเหมือนเดิมละกัน”ริมฝีปากกระตุกยิ้มเย้ยคนตัวเล็กไปอีกครั้ง

“อย่ามายุ่ง ปล่อย!”พายุอาศัยจังหวะนี้ลุกขึ้น อุ้มบีลีฟขึ้นมานอนราบกับโต๊ะทำงาน พันธนาการข้อมือเธอไว้เหนือศรีษะ แนบอกแกร่งกับหน้าอกใหญ่และถูไถไปมา

“อื้อออ”บีลีฟสะบัดหน้าหนีด้วยท่าทีหงุดหงิดที่ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ซอกคอขาวเนียนของเธอด้วยความหื่นกระหาย กลิ่นหอมจากกายสาวอันเย้ายวนเพิ่มความกระสันมากขึ้นทำให้เขาหลงใหล ซุกไซ้ ขบเม้มจนเป็นรอยแดงจ้ำๆ แม้แต่ใต้คางและกกหูของเธอก็ไม่เว้น

“แสดงความเป็นเจ้าของไว้ก่อนนะ ฉันเข้าใจนะว่าเธอสวยก็คงมีคนเข้าหาเยอะ ฉันเลยต้องกำจัดตัวเลือกเธอไปให้มันเหลือแค่ฉันคนเดียว ผู้ชายที่เธอไปอ่อยไว้หวังว่าฉันจะไม่เห็นอีกนะ อย่าหาว่าไม่เตือน”พายุออกคำสั่งเน้นหนักตรงประโยคสุดท้าย

“หึ”บีลีฟครางในลำคอเบาๆก่อนจะแสยะยิ้มเหยียดหยาม“กำจัดตัวเลือกเหรอ คุณรู้ไว้ด้วยนะว่าฉันไม่เคยเห็นคุณเป็นหนึ่งในตัวเลือกฉันเลยด้วยซ้ำ ต่อให้เหลือแค่คุณคนเดียวก็ไม่เอาและก็ไม่คิดว่าจะเลือกด้วย อย่ามั่นหน้าให้มาก”

“ฉันก็ไม่ได้ถามความสมัครใจเธอนะ ฉันชอบยัดเยียดอ่ะ”ปล่อยพันธนาการข้อมือเล็กมาปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาแต่ก็ถูกคนใต้ร่างจับมือไว้ให้หยุดการกระทำนั้น

“ถ้าไม่ถอดฉันจะฉีกมันเป็นชิ้นๆ แล้วเธอก็ต้องล่อนจ้อนแบบนี้ไปทั้งวันนะ”เว้นช่วงให้เธอคิดมาถอดเสื้อเชิ้ตตัวเองออก บีลีฟจึงต้องยอมให้พายุถอดเสื้อผ้าออกไปด้วยความไม่เต็มใจนัก

เรือนร่างเปลือยเปล่านอนแผ่หลาบนโต๊ะทำงานกระจกเย็นเฉียบพายุล้มตัวลงทาบทับและพันธนาการข้อมือเธอไว้เหมือนเดิม

“อื้อ”ริมฝีปากประกบจูบอย่างคนหื่นกระหาย สอดเรียวลิ้นอุ่นชื้นเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปากอย่างดุเดือด ก่อนจะถอนริมฝีปากออกมาเมื่อพอใจแล้ว

“ออกไป”เขาเลื่อนลงมาที่หน้าอกขนาดใหญ่ ตะโบมยอดถันสีชมพูระเรื่อจนน้ำลายเปียกแฉะ สายตาวาววามไปด้วยความพึงพอใจกับภาพตรงหน้า

เขาอดใจไม่ไหวขบฟันกัดมันด้วยความหมั่นเขี้ยวจนเป็นรอยฟัน ร่างเล็กสะดุ้งเฮือก ใบหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด ข้อมือยังถูกพันธนาการไว้ไม่สามารถผลักเขาออกไปได้“อ๊าาาาาาาาาา เจ็บนะ กัดทำบ้าอะไร”

“กัดให้ขาดเลยดีไหม”ร่างหนาผละออกมากัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ

“อย่าาาา ไอ้บ้า”

ริมฝีปากลากไล้ลงมาที่หน้าท้องแบนราบเพื่อทำร่องรอยทิ้งไว้ บีลีฟหอบหายใจแรงขึ้นเมื่อพายุค่อยๆเลื่อนต่ำลงเรื่อยๆจนมาถึงใจกลางสาว เขาเงยหน้ามามองเธอแล้วเลียริมฝีปากตัวเองเพื่อบอกเป็นนัยๆให้เธอเตรียมใจไว้

“ไม่เอาาาาา”ลมหายใจอุ่นร้อนรดผิวกายพานให้หัวใจสั่นระรัว เธอหุบขาไว้โดยอัตโนมัติและส่ายใบหน้าไปมาเพราะไม่อยากเขาทำแบบนั้น

“อยากรู้ว่ามันจะหวานแค่ไหน ขอชิมหน่อย ซี๊ดดดด” สายตาหยาดเยิ้มกับกลีบอวบอูมสีชมพูระเรื่อ เขาเลียริมฝีปากตัวเองด้วยความหื่นกระหาย

มือหนาผละจากข้อมือมาจับสองขาอ้าออก“อ๊าาาา..มะ…ไม่เอา”เม็ดเหงื่อผุดขึ้นทั่วใบหน้าเมื่อปลายลิ้นตวัดโลมเลียกลีบดอกไม้อวบอูมสวยงามจนมันเปียกแฉะ ใจของเธอมันคิดต่อต้าน ทว่าร่างกายไม่รักดีเริ่มผลิตน้ำหวานออกมาตามรอยแยก

“ออกไป ไม่เอา อ๊าาาาา”บีลีฟดันตัวลุกขึ้นมาขยุ้มผมของเขาดึงให้ออกไปจนผมเผ้าพายุยุ่งเหยิง ทว่าพายุก็โลมเลียร่องสวาทหนักขึ้นเรื่อยๆ จนเกิดเสียงลามกคละเคล้าน้ำลาย มือหนาดันหน้าท้องแบนราบและยกสะโพกเธอให้เอนนอนลงไปเหมือนเดิม

“อ๊าาาา….เสียววววววว….อ๊าาาาาาาา”มือเรียวกำไปที่ผมเขาเมื่อใบหน้าคมคายซุกไปละเลงน้ำหวาน ก่อนที่ปลายลิ้นจะชอนไชโลมเลียน้ำหวานทุกซอกมุมอย่างไร้ความรังเกียจ มือหนึ่งถูไถโคนขาอ่อนไปมา อีกมือดันหน้าท้องแบนราบไม่ให้ลุกมาได้ พลางมองปลายลิ้นตัวเองที่มีน้ำหวานของเธอติดยืดยาดมาจากร่องสวาทด้วยสายตาหยาดเยิ้ม

“อ๊า…มะ…..มัน.เสียวๆๆ…..อ๊าาา…อย่าาา…อ๊าาา”ปลายลิ้นกระหน่ำระรัวในร่องแคบสลับกับริมฝีปากดูดดึงมันอย่างหนักหน่วง หัวใจสั่นระรัวเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาทั่วร่างกาย ครวญครางเสียงดั่งลั่นด้วยความเสียวซ่านแทบไม่เป็นภาษา ร่างเล็กสั่นทะท้านอ่อนไหวจนมิอาจต้านทานได้

“อ๊าาาา ไอ้โรคจิต หยุดเดี๋ยวนี้นะ อ๊าาา”น้ำเสียงกระเส่าเอ่ยห้ามปราม เธอหอบหายใจแรงขึ้น พยายามเอาขาที่สั่นเทาถีบไปที่หัวไหล่ทั้งสองข้างให้เขาออกไป แต่คนกระทำไม่หยุดตามคำร้องขอ ดันลิ้นเข้าไปรัวด้านในจนสุดโคน นิ้วโป้งบดคลึงปุ่มเสียวของเธอไปมา อีกข้างจับเอวคอดไว้มั่น เธอทรมานสุดกลั้นเกินจะทน ดิ้นพล่านจนของที่อยู่บนโต๊ะตกกระจัดกระจาย

ผ่านไปนานหลายนาทีที่เรียวลิ้นอุ่นชื้นทำหน้าที่ของมัน เสียงครางหวานกระเส่าเร้าใจผู้กระทำจนอยากได้ยินมันไปเรื่อยๆ เหงื่อที่ผุดตรงหน้าผากหยดไปที่หน้าท้องแบนราบที่แขม่วบีบเกร็งอยู่

สองขาบีบเกร็งเข้าหาศีรษะพายุ เท้าจิกถูไถไปกับแผ่นหลังเปลือยเปล่า บ่งบอกว่าเธอเห็นปลายสวรรค์รำไร เธอจิกกระชากผมเขาอีกครั้ง ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวด้วยความทรมาน เชิดใบหน้าแดงก่ำขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะปลดปล่อยความอัดอั้นข้างในให้ไหลทะลักออกมา

“อร้ายยยยยย”บีลีฟเปล่งเสียงครางออกมาในห้วงสุดท้ายสุดพลังอย่างลืมอาย เมื่อห้วงความอัดอั้นทะลักออกไป แขนขาหมดแรง เหงื่อโชกตัว หอบหายใจแรงจนหน้าอกกระเพื่อมไปมา พ่นลมหายใจออกทางปากเพื่อช่วยอีกแรง มันรู้สึกหวิวและโล่งข้างในอย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกเมื่อถึงฝั่งฝันจากปลายลิ้นพายุมันรู้สึกดีกว่าการช่วยตัวเองอย่างมากทว่าเธอไม่ได้เต็มใจให้เขาทำมันและไม่พอใจอย่างยิ่ง

“หวานมาก ซี๊ดดดด”ความอัดอั้นข้างในถูกปล่อยออกมาเต็มใบหน้าหล่อเหลา ปลายลิ้นเลียบริเวณนอกที่น้ำหวานเปรอะเปื้อนทั่วใจกลางสาว ขบเม้มโคนขาอ่อนทั้งสองข้างจนเป็นรอยแดง

พายุปล่อยให้บีลีฟพักหายใจได้ไม่ถึงสิบนาทีเขาปลดเข็มขัดและถอดกางเกงและกางเกงชั้นในออก แก่นกายขนาดใหญ่ยังคงปวดหนึบและยังไม่ได้ปลดปล่อยความต้องการที่มีมากนับอนันต์ออกไปเลย

“พะ..พอ…ไม่ไหวแล้ว ออกไปนะ” บีลีฟเอ่ยห้ามปรามด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักอย่างคนหายใจไม่ทันเมื่อพายุจับสะโพกมนไว้มั่นแล้วลากมาที่ขอบโต๊ะ

“พออะไร ฉันยังไม่ได้ค่าแก้วิจัยจากเธอเลย”