พรึ่บ...!!
บิกินีตัวจิ๋วที่เป็นคอลเลกชั่นชิ้นเดียวกันกับตัวบิกินีเกาะอกด้านบนถูกรูดออกไปจนพ้นเรียวขายาวสวยด้วยความรวดเร็ว จนเจ้าของมันที่ตอนนี้ยังจมอยู่กับรสสัมผัสอันรัญจวนใจอยู่นั้นไม่ทันรู้ตัว
“อ่ะ...คุณวาคิม”
ดวงตากลมโตสั่นระริกเต็มไปด้วยความลุ่มหลงในเพลิงสวาท ก่อนที่ทั้งสองร่างจะเริ่มเบียดแนบชิดจนบดขยี้ลงไปยังพื้นทรายที่ตอนนี้ต่างพากันแยกสลายตัวออกไปยังด้านข้าง เนื่องจากไม่อาจรับน้ำหนักที่กดทับลงมาได้อีกต่อไปแล้ว
จากนั้นร่างหนาที่ถาโถมเบียดสีร่างบางที่นอนราบจนแผ่นหลังเนียนจมลงไปในพื้นทราย ภาพตรงหน้าทำให้ตอนนี้หญิงสาวเหมือนกับว่าได้ถูกเม็ดทรายโอบกอดกักขังเอาไว้ในแอ่งที่ไม่อาจหลบหลีกหนีไปไหนได้อีกแล้ว
“มนต์...ผมไม่ไหวแล้ว”
ใบหน้าคมเงยหน้าออกจากการดูดเนื้อนุ่มเล่น ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าข้างใบหูที่แดงก่ำของหญิงสาว พร้อมกันกับที่เขาก็ไม่ได้ตั้งใจจะรอฟังคำตอบของหญิงสาวแต่อย่างใด
