บทที่ 75 เอามาทรมาน

1408 Words

แก้มที่แดงปลั่งยิ่งกว่าลูกตำลึงของหญิงสาวในยามนี้ มาพร้อมกับความเห่อร้อนที่ผ่าวขึ้นบนใบหน้านวล หลังจากที่ตนเองพานนึกไปถึงคำพูดและการกระทำของคนตัวโตที่อยู่ด้านนอก ทั้งความอ่อนโยน ละมุน นุ่มนวลที่แสดงออกมาอย่างกะทันหันของเขานั้น มันช่างพาให้หัวใจที่ตั้งมั่นเอาไว้ก่อนหน้านี้ว่าจะหยุดความรู้สึกที่มีเอาไว้เพียงแค่คู่นอนเท่านั้น เริ่มที่จะสั่นคลอนจนกำลังจะทำให้สิ่งที่ฉันได้ปรารภเอาไว้กับตัวเองใกล้จะพังทลายลงทุกที “หยุดนะไอ้หัวใจบ้า...จะมาเต้นระรัวแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาดเลยนะ ตั้งสติไว้สิมนตรา แกต้องตั้งมั่นเอาไว้ให้ได้ว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างเรามันจะไม่จีรัง...” คำพูดพึมพำถูกส่งออกมาก่อนที่ลมหายใจจะถูกสูดเข้าลึก ๆ เข้าปอดไปอีกครั้งเพื่อดึงสติที่กำลังเตลิดไปไกลให้คืนสู่เจ้าของ เพราะทันทีที่สมองพานคิดไปว่าถ้าหากความสัมพันธ์ที่มีอยู่ระหว่างเราไม่อาจยับยั้งไม่ให้มันเลยเถิดไปได้อีกแล้ว สุดท้ายแล้ว

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD