แคว่ก ~~
“กรี๊ดดดดด ~~ ไม่นะ” ฉันกรีดร้องออกมาทันทีหลังจากเสื้อเชิ้ตได้ถูกคนโมโหฉีกขาดด้วยเพียงมือเดียว โดยที่ฉันไม่อาจใช้มือปกป้องร่างกายตัวเองได้แม้แต่น้อย เนื่องจากมือทั้งสองถูกเขากอบกุมจับกดเอาไว้ยังเหนือหัวตัวเอง
“...หึ...ทำเหมือนไม่เคย จะสะดีดสะดิ้งกรีดร้องเรียกค่าตัวหรือไงกัน” เสียงเยือกเย็นพูดค่อนแคะไม่ให้เกียรติเลยแม้แต่น้อย
“ไม่นะ...ปล่อยฉันนะ...อย่ามาแตะต้องฉัน อย่ามาทำแบบนี้กับฉันไอ้คนสกปรก ฮึก...ฮือออออ ~~”
ร่างบางออกแรงดิ้นอย่างไม่ยินยอมหลังจากที่สมองคิดไปถึงภาพที่เห็นก่อนหน้านี้ แต่ทว่า...ยิ่งร่างบางออกแรงดิ้นมากเท่าไรกลับเหมือนไปยิ่งปลุกอารมณ์ดิบเถื่อนในกายหนุ่มให้พลุ่งพล่านยิ่งขึ้น
“สกปรกงั้นหรอ...ก็ไม่ใช่ไอ้คนสกปรกคนนี้หรือไงที่เป็นผัวของคุณ และยังเป็นผัวก่อนผู้ชายหน้าไหนอีก อีกอย่างจำเอาไว้นะว่าถ้าผมยังไม่เบื่อ...คุณก็ไม่มีวันจะได้ไปเสวยสุขกับใครหน้าไหนทั้งนั้น...!!
