“นี่หมอจะทำอะไรของหมออ่ะ” ผมกดเสียงต่ำสุดเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้าที่ไม่พอใจ
“กะ...ก็จะคลายกระดุมเสื้อของคุณมนตราเพื่อตรวจอาการไงครับ” หมอหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาบอกด้วยสีหน้างุนงง ไม่เข้าใจว่าเขาทำอะไรผิดไปในฐานะหมอ
“ไม่ต้อง...!! เดี๋ยวผมจัดการเอง” เสียงกร้าวห้าม พร้อมกับร่างกำยำที่ตรงเข้าไปนั่งด้านข้างเธอแล้วค่อย ๆ แกะกระดุมชุดสูทออก
“เสร็จแล้ว” ผมบอกโดยที่สายตาที่มองไปยังหมอหนุ่มยังคงไม่เป็นมิตร
“อะ...เอ่อ” หมอหนุ่มอ้ำอึ้ง
“มีอะไรอีกทำไมไม่รีบรักษาล่ะ” ผมถามเสียงแข็ง
“ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตด้านในด้วยครับ”
สิ้นคำบอกของไอ้หมอหน้าอ่อน ผมถึงกับลุกพรวดออกปากไล่หมอตรงหน้าออกไปทันที
“ออกไปให้พ้นหน้าผมตอนนี้เลยหมอ ถ้ายังไม่อยากตกงาน...!!”
หมอหนุ่มได้แต่อึ้งอ้าปากค้าง ก่อนที่สติสัมปชัญญะจะสั่งการให้ขารีบก้าวเท้าออกไปทันที
จากนั้นผมก็จัดการเอามือลวงกระเป๋ากางเกงตัวเองเพื่อกดโทรหาลูกน้องคนสนิทเพื่อใ
