บทที่ 62 ไม่ได้เกลียด...แค่รับไม่ได้

1507 Words

“จริงอยู่ที่ทุกอย่างเหตุมันเกิดจากที่มนต์ทำตัวของมนต์เองทั้งนั้น และในส่วนนั้นมนต์เองก็ยอมรับผิดและได้รับผลของการกระทำของตัวเองแล้ว มนต์ที่ยอมตกเป็นสิ่งของคอยรับใช้ เป็นที่ระบายความใคร่ให้กับคุณ แต่สำหรับคุณแล้ว...คุณทำเหมือนกับว่าสิ่งที่มนต์ทำยังไม่พอ เพราะนับตั้งแต่ที่เราตกลงจะเริ่มความสัมพันธ์นี้ขึ้นมา มนต์เองก็เคยร้องขอจากคุณไปแล้วว่า ถ้าหากคุณยังต้องการมนต์อยู่ คุณก็ต้องมีมนต์แค่คนเดียวเท่านั้น เพราะมนต์ไม่ได้ใจกว้างพอที่จะใช้ของร่วมกับใคร อีกอย่างมนต์ก็ไม่ติดเลยสักนิดถ้าหากคุณจะไปมีใครคนอื่น เพียงแค่ถ้าคุณเลือกที่จะไปมีความสัมพันธ์กับคนอื่นแล้ว...คุณก็ต้องปล่อยมนต์ไปก็เท่านั้นเอง” ฉันพรั่งพรูความอัดอั้นที่อยู่ข้างใน แต่ทว่า...สิ่งที่ระบายออกไปกลับไม่ทำให้ความคับข้องหมองใจที่มีบรรเทาลงแม้แต่น้อย “แต่เรื่องนั้นผมเองก็พิสูจน์ให้คุณเห็นแล้วไง” เขาพูดเตรียมจะแก้ตัวต่อ ก่อนที่ฉันจะยกมื

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD