“ก็ผู้หญิงของผมไง จุ๊บ ~~”
คนตัวโตที่ตอบได้ไม่เต็มเสียงมากนัก พร้อมกับกดจูบลงไปยังกลางหน้าผากของเธอเพื่อหวังปลอบประโลม เนื่องจากเขารู้ดีว่าหญิงสาวอยากได้คำตอบแบบไหนเพียงแต่ ณ เวลานี้เขานั้นไม่สามารถจะให้กับเธอได้จริง ๆ
กระทั่งเมื่อสิ้นคำตอบของคนตัวโต สิ่งที่เขาคิดมันก็เกิดขึ้นจริง...เมื่อหญิงสาวหลังจากได้ฟังคำตอบก็พลันมีสีหน้าสลดลง...
“มนต์...”
เสียงเรียกชื่อแผ่วเบาออกจากปากชายหนุ่มด้วยความรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก
“ค่ะ ก็ยังดีกว่านางบำเรอนั่นแหละ” น้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความผิดหวังที่เกิดขึ้นกะทันหัน แม้ว่าเธอจะเตรียมใจเอาไว้อยู่แล้วก็ตามว่าคงไม่ได้ยินคำว่าคนรัก แฟน หรือแม้แต่เมียจากปากชายหนุ่มตรงหน้า แต่พอได้ฟังคำตอบจริง ๆ เข้าแล้ว มันก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสั่นคลอนในใจอยู่ดี
“มนต์...”
คนตัวโตเอ่ยเรียกชื่ออีกครั้งด้วยน้ำเสียงรู้สึกผิด แต่ถึงยังไงเขาเองก็ไม่อาจจะทำลายอุดมคติ
