ฉันมองภาพแผ่นหลังของคนตัวโตที่ดูห่อเหี่ยวและผิดหวังอย่างไม่ปิดบังกำลังเดินจากไป แม้จะรู้สึกหดหู่ใจที่พูดแบบนั้นออกไป แต่นั่นก็เป็นสิ่งที่ฉันเองก็ต้องการให้เขารู้สึกและรับรู้บ้าง ถึงความชัดเจนที่ฉันมี เพราะไม่ว่ายังไงฉันเองก็จะไม่ยอมมีลูกกับเขาในสถานะนี้เด็ดขาด และเหนือสิ่งอื่นใดฉันเองย่อมรู้ดีอยู่แก่ใจว่าลูกของฉันกับเขาจะไม่มีวันได้เกิดมาลืมตาดูโลกอย่างแน่นอน เพราะในอนาคตที่เขาอาจจะต้องไปแต่งงานทางธุรกิจกับผู้หญิงที่น่าจะมีอำนาจพอ ๆ กันกับเขา เธอคนนั้นคงไม่มีทางยินดีให้มีลูกนอกสมรสมาเป็นเสี้ยนหนามตำใจแน่นอน และถ้ามันจะเป็นอย่างนั้นก็สู้ให้ลูกของฉันอย่าได้เกิดขึ้นมาเลยเสียจะดีกว่า...
ลมหายใจที่ถูกพ่นออกมาช้า ๆ พร้อมกับอีกหนึ่งความหวังที่ผุดขึ้นมาว่า ยาคุมกำเนิดที่ฉันแอบแจ้งให้คุณหมอฉีดในตอนที่ฉันไปนอนอยู่ที่โรงพยาบาล มันจะช่วยให้สิ่งที่ฉันกลัวจะไม่เกิดขึ้นมาในตอนนี้...
--- วาคิม Talk ---
