“แล้วนี่เป็นอะไรมากหรือเปล่า สำลักไอซะหน้าแดงตาแดงเชียว”
คนตัวโตทำทีเป็นถามด้วยความห่วงใยแก้เขินเพื่อกลบเกลื่อนสิ่งที่เขาเข้าใจผิด
“หึ...เพิ่งจะคิดถาม” ฉันบ่นอุบอิบในลำคอ แต่ด้วยความใกล้ที่ริมฝีปากแทบจะใกล้กับกกหูของเขาในขณะที่กำลังโอบกอดลำคอของเขาอยู่ นั่นจึงทำให้ทุกคำที่ฉันบ่นออกไปเขาได้ยินทั้งหมดทั้งสิ้น
“ก็เป็นห่วงนั่นแหละ อยากถามตั้งแต่โผล่หัวขึ้นมาจากน้ำแล้ว แต่มันโมโหมากกว่า” เขารีบอธิบายเสียงอ่อนด้วยไม่อยากทะเลาะกับหญิงสาวอีกแล้ว
แต่ทว่า...ดวงคนมันจะทะเลาะต่อให้วันนี้ทำบุญมา 9 วัด ยังไงก็ทะเลาะกันอย่างแน่นอน เพราะเมื่อหลังจากที่สถานการณ์ทุกอย่างคลี่คลายลงแล้วสายตาคมที่ก่อนหน้านี้ยังจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าเนียนใสก็ค่อย ๆ เลื่อนสายตาลงมาสำรวจจนกระทั่งเขาได้พบว่า...
หญิงสาวที่เขาหวงแหนบัดนี้ไม่ได้มีเสื้อตัวเดิมที่เคยใส่ปกคลุมร่างกายเหลืออยู่ คงมีแต่หัวไหล่เนียนที่โผล่พ้นน้ำสะท้อนกับ
