รุ่งเช้า ~~
--- มนตรา Talk –
เปลือกตาที่หนักอึ้งค่อย ๆ ถูกขยับให้เปิดลืมขึ้น กระทั่งเมื่อภาพตรงหน้าปรับโฟกัสได้แล้ว นั่นถึงทำให้ฉันได้รู้ว่าที่ตัวเองกำลังนอนอยู่ตอนนี้คือที่ไหน
“มะ...มาอยู่นี่ได้ยังไง” คำถามที่เกิดขึ้นในใจ ถามออกมาด้วยน้ำเสียงอันแผ่วเบาผ่านริมฝีปากที่แห้งผากหลังจากที่สมองหลั่งความทรงจำสุดท้ายที่เกิดขึ้นให้ได้รับรู้
“ก็เมื่อคืน...โอ๊ย...ปวดหัวชะมัด” ความทรงจำที่ส่งมาบอกว่าความจริงแล้วเวลานี้ฉันควรอยู่ที่ไหนทำให้ฉันนึกอะไรบางอย่างออกมาได้ แต่ในวินาทีถัดไปกลับถูกความเจ็บปวดตรงหัวตีกลบลงไปจนถึงกับร้องออกมา
“ตื่นแล้วหรอ” จู่ ๆ เสียงทุ้มแสนคุ้นเคยแต่วันนี้กับดูละมุนลงไปมากเอ่ยขึ้นจนฉันต้องหันไปมองตามเสียง
จากนั้นเจ้าของเสียงคุ้นหูก็ได้เดินตรงหน้าที่ฉันแล้วแสดงสีหน้าท่าทางเป็นห่วงฉันอย่างไม่น่าเชื่อ
“เป็นไงบ้าง ปวดหัวหรอ เดี๋ยวผมไปตามหมอมาให้นะ” เขาที่ดูกุลีกุจอกระวนกระวาย
