--- วาคิม Talk ---
เสียงลมหายใจที่ถูกพ่นออกมาอย่างสม่ำเสมอเป็นดั่งสัญญาณที่บอกได้ดีว่าคนบนร่างผมตอนนี้ได้เข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้ว
ผมเหลือบมองหัวทุยที่เกยอยู่บนหน้าอกของผมพร้อมกับยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาลูบลงไปอย่างแผ่วเบา ก่อนจะพานคิดไปว่าถ้าหากตอนนี้เธอไม่ได้กำลังเข้าสู่ห้วงนิทราก็คงน่าจะได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นโครมครามของผมอย่างแน่นอน
ความรู้สึกสบายใจ ผ่อนคลาย และอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูกแผ่ซ่านผ่านร่างเล็ก ๆ แทรกซึมเข้ามาตามผิวหนังลงไปยังก้อนเนื้อในอกข้างซ้าย แม้ว่าตัวเองจะพยายามคิดหาเหตุผลมากมายแค่ไหนแต่ก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงมีผลต่อตนเองมากขนาดนี้
การตั้งคำถามกับตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่าตามแบบฉบับนักธุรกิจหนุ่มที่ต้องหาเหตุผลมารองรับอย่างรอบคอบ แต่สุดท้ายแล้วสิ่งที่เขาจำต้องยอมศิโรราบให้กับมันนั่นก็คือ ความรู้สึกที่เขาไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเขานั้น...คงชอบเธอเข้าให้แล้ว...
จากนั้นภาพเลขาส
